Tuğrul Yılmaz
@Doorr
İnsan kalbinde ne taşıyorsa, dünyaya bakınca onu görür.
Pagan geleneğine göre doğaya tapınma, kutsal kitaplarn yüceltilmesinden daha önemlidir. Tanrıça her seydedir ve her sey Tanrıça'nın bir parçasıdır. Dünya, onun iyiliğinin bir ifadesinden başka bir sey değildir. Taoculuk ve Budizm gibi yaradan ile yaratılan arasından hiçbir ayrım yapmayan birçok felsefi sistem vardır. İnsanlar artık hayatın gizemini çözmeye çalışmıyor, onun bir parçası olmayı seçiyorlar. Taoculuk ya da Budizmde dişi kişilikler yok, ama onlar da "her şey birdir" düşüncesini temel alıyorlar Genellikle birtakım keyfi ahlak kurallarının çiğnenmesi olarak tanımlanan "günah" dediğimiz şey, Yüce Ana'ya tapınmada yoktur. Cinsellik ve âdetler, doğanın bir parçası oldukları ve kötülüğün meyveleri olarak gö rülmedikleri için, genellikle daha özgürdürler Yeni paganlık, insanoğlunun, varoluşunu doğrulamak için tinsel arayışını hâlâ sürdürmekle birlikte, kurumsallaştırlmış bir din olmadan da yaşayabileceğini gösteriyor. Tanrı eğer Ana ise, o zaman baska insanlarla bir araya gelerek onun dişi ruhunu hosnut etmek için ona ritüellerle, dans, ateş, su, hava, toprak, şarkılar, müzik, çiçekler ve güzellik içeren ritüellerle tapınmamız yeterlidir.
Niyetinde başarıya ulaşmayan kişinin yaşama devam etmesi korkaklıktır. Aptal insanların çoğu kendi refahlarından ötesini düşünmeleri çok zordur. Bu yüzden bir işe başlamadan önce Dört and üzerine koy. O zaman başarısızlığa uğramazsın. Dört ant " Savaşçı yoluna asala geç kalma, efendine yararlı ol, evebeyinlerine saygılı ol, sevginin ve üzüntünün ötesine geç ;insalığın iyiliği için varol.
Biz kadınız, nice zemheri günlerinde, yeşile çalar bahar renkleri verdik erimize... Nice zindan diplerinde, sevgiliye gül olduk gonca gonca.
