Tuğrul Yılmaz
@Doorr
İnsan kalbinde ne taşıyorsa, dünyaya bakınca onu görür.
Lisans
İzmir
427 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Eğer yeryüzünün bir coğrafyasında " Merhamet, zekat, iyilik" gibi kavramlar çok zikrediliyorsa o coğrafyada " zalimlik, fakirlik, kötülük" bolca bulunmaktadır. Bunun en güzel örneklerini günümüzde yaşadığımız gibi, bundan bin sene öncesinden beri süregeldiğini yazılan eserlerde görüyoruz. Yazar bu eserde kısa kısa hikayelerle insanları doğru yola götürmeyi, zamanın padişahına hizmet etmekle Allah' a da hizmet etmeyi bir tutan nice desise (hikaye) örneği vermiş. Hikayelerinde çoğu yerinde itaatın erdeminden bahsetse de, bazı hikayelerinde dayanamayıp bir sitem etmeyi hak görüp, ardından ölüme kavuşmayı niyaz etmekte. Hikaye ve kitabın sonunda islam alemin neden böyle olduğunu çok güzel özetlemiş. Dünya medeniyetine sorgulamayı, daha iyiye gitmek için düşünme kavramını öğreten yunan filozoflarının öğretisini, küfürden bile daha beter olduğunu, kaderimize razı olup her konuda acı çekmeyi bir lütuf olarak düşünmemiz gerektiğini belirtiyor. Eski dönem eserlerin çoğunda hep aynı öğreti var. Kaderine razı ol, uğraşma, merak etme, ne buyurulursa o öğreti kabul et. Bu coğrafyanın en önemli ve insan olmanın bize kazandırdığı " Merak" duygusunu öldüren bir öğreti.
Türkolag yazar Amin Maalouf ortadoğu insanı şöyle betimler;" Çevresindeki her kötü şey için üzülen, ağlayan ama o kötü şeyi değiştirmek için asla uğraşmayan millet" diye tanımlar. Bu eserleri okudukça bu duruma düşmemizde ki sebebin bize bizzat öğretildiğini anlıyoruz.
Kalemine ve ruh tahlillerine aşık olduğum yazarın bu kitabı beni çok şaşırttı. Kısa bir hikaye olan kitapta yazarımız, baş kahraman olan Çaresaz lakaplı okumuş, eğitimli aynı zamanda öksüz bir öğretmen kadının iyilik adı altında ne kadar küçük düşürücü, aşağılayıcı olay başına gelirse gelsin " oh ne kadar güzel" diyecek kadar saf, aptal bir kadın profili çizmiş. Sinirden kitabı yakacaktım bittiğinde. Ömrünün son senelerin de, Cumhuriyet gazetesinde ki yazıların toplamından oluşmuş bu eserde, acaba yazarımız biraz reyting olsun diye mi bu kadar abartmış diye düşünmedim değil. Kitaplarında bütün duyguları uçlarda yaşatan bu yazarımız, burada eğitimli bir kadın üzerinden bütün kadınları çok aşağılamış gibi geldi bana. Hiçbir kadın bu kadar onurunu düşüremez, çaresiz kalabilir ama imkanı olan kadının gururu her zaman önde gelir kendini o seviyeye düşürmez. Kitabın konusunu beğenmemekten çok, böyle bir yazarın tutumuna üzüldüm, kızdım. Acaba ne amaçla yazdığını çok merak ettim.
Thomas Mann'in Seçilen eserini bir çırpıda merakla ve zevk alarak bitirmiştim. Ama bu eseri beni çok yordu. Bu eseri kavrayabilmek için şu an ki bilgi birikimimin en az üç katı bilgi olması ve üstüne diğer dünya dinleri hakkında yakından görüş almam ve dilbilim çalışmam gerekir. Kitabın konusuna gelecek olursak yazarımız birden fazla konu hakkında devamlılığı olmayan birden fazla şahıslar tarafından dinler, ırklar,krallık, cumhuriyet, meşrutiyet, cinsellik, ülkeler vb. her konuda on sayfayı geçmeyecek biçimde felsefe-deneme şeklinde diyaloglarla kitabı ilerletmeye çalışmış ama daha çok deneme hissiyatı verdi bana. Yani bir yemek yapmak için her türlü malzemenin olduğu ama ortaya bir yemek çıkaramadığı hissiyatı verdi.Yazarımız bütün bilgilerini tek bir kitapta vermek yerine, konusuna göre farklı sekiz deneme kitabı yazsa idi çok daha etkili ve hakkında bir çıkarım yapılabilecek bir eser olurdu ve bu kadar da okuyucuyu yormazdı.Bu kitabı okurken karakterleri öğrenmenize, nerede geçtiğine zerre önem vermenize gerek yok. Mühim olan fikir münakaşaları. Hatta zaman zaman herhangi bir sayfadan başlayıp beğenmezseniz başka bir sayfadan devam edebilirsiniz. Hiçbir şey kaybetmezsiniz konu bütünlüğü ya da olay örgüsünü takip edecek bir durum yok. Çok önemli bilgilere kapımızı açsa da çok yorucu bir kitap. 800 sayfalık bir deneme açıkçası, bu kitabını okumamış olmayı yeğlerdim. Daha önce Thomas Mann okumamışsanız kesinlikle bu eserle başlamanızı istemem.
"Merhametin ve vicdanın size getirisi, zarar görmektir" demişti "Aslı Şafak 'la İşin Aslı" programında sanatçı Tuvana Turkay. Galiba haklı.
Yine Reşat Nuri ve tabi ki yine olağanüstü bir eser.Black Mirror tadında ters köşe olacağınız harika bir eser bırakmış yazarımız. Uzaktan gördüğünüzle büyük kararlar verirseniz, makul taliğinize mecburen katlanmak zorunda kalırsınız. İnsan bir düşmeye görsün yeterki. Harika bir eserdi, nasıl başladı nasıl bitti anlamadım, çok şaşırdım.Şiddetle tavsiye ediyorum.
Nereden başlasam esere haksızlık etmem diye düşünüyorum. Çok zor bir kitaptı. Neredeyse hiç Türkçe kelimeye denk gelmedim desem yeridir. Tarih, edebiyat vb. bölümlerde yüksek lisans yapmak isteyenler çok faydalanabilir. Madem eseri öz dili ile kıymetli buluyorsunuz o zaman direkt osmanlıca olarak kalsaydı bizde oradan çevire çevire öğrenirdik. Yüz yirmi yıldan fazla olmuş yazılalı bu kadar ağdalı,zor çeviri yaparak (ne kadar kitabın sayfalarının yan tarafında çeviri olsada) hangi okuyucuya ulaşmayı düşünüyorlar acaba? Ben Halide Edip'nin eserlerini bile önerirken üç kere düşünüyorum, okuyucuyu korkutmamak için. Meğer Halide Edip'in eserleri özbe öz Türkçe'ymiş bu eserin yanında. Yayın evlerinin bu konuda artık güncelleme yapması lazım. Anlamdan hiçbir şey kaybetmiyor kelimeler yerine konulacak kelime çeviri varsa. Hele böyle çokça betimlemeli, ruh tahlili olan böyle bir eserde. Ne olurdu yani sayfaların yan tarafına yazmaktansa içeriğine koysaydınız. Eminim on kat fazla okunur anlaşılır ve zevk alınırdı. Esere yazık olmuş, ömrüm yeterse yüz yıl sonra Türkçe çevirisini de okumak isterim. Yine de eserle ilgili yorum yapamam ama böyle çeviri yapacaksanız hiç yapmayın daha iyi. Kuranı arapça okumak gibi. Hayata ve insanlara yol gösteren yada yol gösterme niyetinde olan bir eseri anlamadan okumanın okuyuculara ne faydası olur? Hele böyle kıymetli bir yazarın eseriyse?
