Mukaddes SARIGÜL
@Doruh
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Burada paylaşmak istediğim güzel bir hikâye var; Bir baba ile çocuğu arasında yaşanan ve herkesin çok önemli dersler çıkarabileceği bir hikâye...
Bir baba, yorgun argın eve döndüğü bir akşam, beş yaşındaki oğlunu kapının önünde kendisini beklerken bulmuş. Birlikte eve girerken, çocuk “Baba, bir saatte ne kadar para kazanıyorsun?” diye sormuş. Zaten ofiste yorulmuş olan adam, “Bu seni ilgilendirmez” yanıtını vermiş oğluna. Bunun üzerine çocuk, “Lütfen babacığım, bilmek istiyorum” diye ısrar etmiş. Adam da “Yirmi lira” diye kısa bir yanıt vermiş. Çocuk bu defa, “Peki bana on lira borç verir misin?” diye sormuş. Adam iyice sinirlenmiş “Bak senin saçma sapan oyuncakların için sürekli para veremem, tamam mı!” demiş. Çocuk, “Ama ben oyuncak almak için istememiştim ki” deyip, üzgün bir biçimde odasına çıkmış. Aradan bir saat kadar bir zaman geçince, adam oğluna parayı neden istediğini bile sormadığını fark etmiş. Gerçekten gerekli bir şey için istemiş olabileceği aklına gelince de, oğlunun odasına çıkmış ve kapıyı açmış.
Çocuk yatağında uzanıyormuş. Babası, “Uyuyor musun?” diye sorunca “Hayır” yanıtını vermiş küskün bir sesle. Adam ona yaklaşarak, “Al bakalım on lirayı” demiş. Çocuk sevinçle yattığı yerden doğrularak “Teşekkürler babacığım” demiş ve yastığının altından bir miktar para daha çıkarmış. Babasının yüzüne bakarak, sessizce elindeki paraları saymaya başlamış.
Adam büyük bir hiddetle “Madem paran var, neden hala istiyorsun?” diye çıkışınca çocuk, “Ama yeteri kadar yoktu ki” demiş. Sonra da “İşte yirmi lira, bir saatini satın alabilir miyim?” diyerek elindeki bütün parayı babasına uzatmış.
Bazen hayatta parayla satın alamayacağımız şeyler vardır.
Karınca adımı..1000Kitap
Kendini karınca gibi gören ben, gözümde bir fil gibi büyüttüğüm kocaman hayatı yiyebilir miydim?
Dinlemeye devam ettikçe, ön yargılarım kırılmaya başladı. Evet, mantıklıydı söyledikleri. Belki milyonlarca kez ısırmak zorunda kalabilirdi ama eninde sonunda karınca fili yemeyi başarırdı.
Yıllardır ertelediğim, gözümde büyüttüğüm, korkup kaçtığım şeyleri düşününce, bu farkındalıkla birlikte bir anda sudan çıkmış balığa döndüm resmen. Farkında olmamanın farkına varmak... İşte yaşadığım durumu açıklayan en güzel ifade buydu…
Ben beni aramaya başlamışsam
O gün yine yazarım
Ve yine dalar giderim hiç hükmünde olurum .
Hiçlikten kasıt sonsuzluktur
O perde yırtılır içeri girerim , benden başkacasını görürüm , görmem hissederim
Ben ben değilmişim oymuşum onu anlarım .
O dediğimde tamam olurum.
Yok olur her şey
Sadece o kalır
Ve onun istedikleri
Ne dert ne tasa
Onun istediği hiç fena olur mu ?
Ah firaklı ömrüm bi bitsen de gitsem
Gitsem diyorum ama
Vaktinden önce almıyor
Yine kalıyorum ben burada .
Beklemek sabırdır aslında
Ee ona ulaşmak zor mesele
Meseleyi anladık aslında hatta zorluğunuda
Anladık belki ama
Lazım olan ameldir amel!
Her hücremin çekirdeğindeki DNA materyalindeki genlere bir geçirebilsem sözümü .
Dinleyin hepiniz beni
Duyun sesimi de uyanık olun
Çok iyisiniz çalışkansınız ama
Mühim mesele ne onu da bilin
İşiniz bitince ortada kalmayın
Doğrudur bedenimi siz yönetiyorsunuz ama
Canım ruhum bedenimden ayrıldığında
Hiç hükmünde olursunuz .
