Yedi kez ruhumu hor gördüm ben:
*İlki,yükseklere ulaşabilecekken, yerlerde süründüğü zamandı.
*İkincisi,sanatın yanında topalladığını gördüğüm zamandı.
*Üçüncüsü, zorla kolay arasında seçim yapması gerektiğinde, kolay olanı seçtiğini gördüğüm zamandı.
*Dördüncüsü, bir yanlış yapıldığında,başkasının da yanlışlar yaptığını düşünüp kendini teselli ettiği zamandı.
*Beşinci, zayıflıktan sakınırken, sabrını gücü elinde bulundurana affettiği zamandı.
*Altıncısı, bir yüzün çirkinliğini hor gördüğünde, bunun aslında kendi maskelerinden biri olduğunu unuttuğu zamandı.
*Ve yedinci, övündüğünde, bunun bir erdem olduğunu zannettiği zamandı.