Benmerkezci düşünceler kişinin manen ilerlemesini sağlayabilse de bu durum kolayca karanlık yerlere sapabilir ve egoist şüphelerde kaybolmaya, insanın kaygılarının giderek daralmasına sebep olabilir.
Eksiksiz bir mutluluğun yaşandığı anda kimse aklın araya girmesine izin verir mi? İnsan hem coşku içinde, hem mantıklı hissedebilir mi? Biri mutlaka diğerini yok etmez mi?