Çağdaş insan işlerini hızla yapmazsa bir şey -zaman- yitirdiği kanısındadır fakat kazandığında o zamanla ne yapacağını bilemez o zamanı öldürmekten başka yolu yoktur.
Bencil kişi kendini çok fazla değil çok az sever, hatta kendinden nefret eder... ulaşamadığı doygunlukları öfkeyle yaşamdan kopartıp almaya çabalar. Görünüşte kendisiyle fazla ilgilenmektedir; aslında bunlar gerçek kimliğine ilgi göstermedeki beceriksizliğin üstünü örtmek ve gidermek için yapılan başarısız deneylerdir.
Sevgi bir başkası tarafından etkilenme anlamında bir "etki" değildir. Kökleri insanın sevebilme yetisine uzanan sevilen insanın gelişip mutlu olması için harcanan çabadır.