Sezgi

Nasıl dönüp geleyim bedenim dinç, gönlüm şen? Dinlenmek nimeti hiç nasib olmaz ki bana? Günün cefası, huzur sağlayamaz geceden: Gün gecenin, gece günün kıyar canına. Kanlı bıçaklı iki düşman değiller sanki. El ele verip bana başlarlar işkenceye: Biri hep işe koşar, hep sızlanır öteki Çalışmak beni senden uzaklaştırdı diye. Günü hoş tutmak için 'sevgilim parlak' derim, 'Aydınlatır gökleri bulutlar kararmışken.' Yağız yüzlü geceyi över, diller dökerim: 'Yıldızlar kör olunca sevgilimdir nur döken.' Ama gün, işte her gün çilemi uzatıyor; Gece, işte her gece derdime dert katıyor.
Sayfa 28 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Yorgun argın, alırım yatağımda soluğu: Yatak, yol yorgununa en hoş dinlenme yeri, Ama bu sefer başlar aklımın yolculuğu, Kafam çırpınır gövdem bitirmişken işleri; Depreşen duygularım gurbet elden o zaman Sana varmak isteyip uğrunda hacca çıkar, Baygınlaşan gözlerim açıldıkça durmadan Sırf körlerin gördüğü karanlıklara bakar: Hiç değilse ruhumda düş kuran bir göz var da Görmeyen bakışıma senden hayal getirir, Hayalin karanlıkta elmas gibi parlar da Korkunç geceyi süsler, ona taze yüz verir. Gündüz bedenim, gece aklım huzur bulamaz, Gövdeyle baş senden de benden de kurtulamaz.
Sayfa 27 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Şiir
Çünkü kaş çatıldı mı her görkem yok olacak.
Sayfa 25 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Şiir