Sezgi

Vücudumda hapis olduğumu fark ediyorum ve o şimdiden dağılmaya başladı bile.
Sayfa 163 - Ayrıntı
Reklam
Değişmeyen tek şey değişim olduğundan, acaba insanlar, hayatta gerçekten tamamlayabilecekleri tek şey o olduğu için mi ölümü arzuluyorlar, diye düşünüyorum.
Sayfa 163 - Ayrıntı
Geçmişte kim olduğumuz konusundan bir türlü uzaklaşamayız. Arka bahçelere kurulan ikinci el eşya sergilerinde arkeoloğu oynayan bütün yetişkinler, çocukluktan kalma nesneler arayanlar, hepsi korkmuş durumdalar. Değersiz çerçöpler, mukaddes emanetlere dönüşüyor. Kızmabirader. Hulahup. Az önce çöpe yolladığımız şeyler için nostalji duymamızın tek sebebi, gelişimden korkuyor olmamızdır.
Sayfa 164 - Ayrıntı
Geleceğe güvenmiyor oluşumuz,geçmişimizden kopmamızı zorlaştırır.
Sayfa 164 - Ayrıntı
Kulaklarını sadece küpelerinin görünebileceği kadar göstermiş. Bütün problemlerini içine gömmüş. Bütün kusurları gizlenmiş.
Sayfa 116 - Ayrıntı