Yasemin
@DrSpencer
~21
Okur, öğrenci, üşengeç
Okuduğum yorumlardan dolayı yükselen beklentimi maalesef karşılamadı. Özellikle anlatım dilini hiç beğenmedim. Sürekli paragrafların sonuna büyük bir tespit yapılmış gibi iliştirilen saçma sapan slogan tarzı cümleleri okumak beni inanılmaz sıktı. Ne kitabın adı içerğiyle alakalıydı, ne arka kapakta yazan karım şöyle kocam böyle kısmının hikayenin içinde bir yeri vardı. Ayrıca içeriğinde çok fazla tetikleyici ve rahatsız edici unsur vardı, herkesin rahatça okuyabileceği bir kitap değil.
YAZININ DEVAMI SPOİLER İÇERİR
Geçmişle günümüzün bağlantısı iyi kurgulanmıştı, okurken en meraklandığım yerler de Anna'nın geçmişi anlattığı yerler oldu. Herhalde kitabın tek beğendiğim yönü kurduğu bu bağ olabilir.
Başta Jack'i akıllı ve kilit rol oynayacak bir karakter sanmıştım ama salağın teki çıktı. Hadi Rachel'ın cesedi bulununca korktun tanışıklığımızı saklayayım dedin ama BİLE BİLE DELİLLERİ KARARTMAK?!?!? adam bir sürü önemli ipucuyu ressssmen bile isteye sakladı. Diğer dedektif de sürekli bir şeyleri anlarmış gibi oldu ama onun da altından bir halt çıkmadı, sadece Jack'e leylalık edip durdu. Ortada resmen doğru düzgün polis soruşturması bile olmadı. Ha şuydu ha buydu derken katil de son sayfada kızın anası çıktı. Cinayetleri işleme motivasyonunu anladık hadi tamam ama yıllarca demans gibi takılması ve hiç fark edilmeden bu kadar profesyonelce cinayet işlemesi fikri beni tatmin etmedi ve yazarın amaçladığı ters köşe hissini yaşatmadı. Yazarın katilin gözünden yazdığı sayfalar ise tamamen kafa karıştırmak için yapılmış bazı noktalarda katille bile bağdaşmayan şeylerdi. Sonuç olarak ergenliklerinde korkunç şeyler yapmış 3 kızımız öldü, onların yaptığı türlü pisliklere rağmen bir şekilde kendine başarılı bir hayat kurmuş olan Cat sırf kendi işine geri döndüğü için bok yolunda
Reklam
Spoiler içerir
4 sene sonra sonunda iyi eşler'i okuma fırsatım oldu. Tabii önce küçük kadınlar'ı tekrar okuyarak hafızamı tazeledim. March kızlarını tekrar okumak çok güzel bir histi ama bu kitap ilki kadar etkilemedi beni. Sürekli yaşanan zaman atlamaları, herkesin ayrı gayrı takılması, yer yer sıkıcı gelen bölümler vardı. Mesela Meg'in hamileliği gibi önemli kısımları daha detaylı okumak isterdim. Sayfalar geçtikçe seneler atlıyordu resmen. İlk kitapta bu kadar methedilen Bay March'ın daha ön planda yazılmasını beklerdim, benim için varlığı hissedilen bir karakter olmadı.
Yer yer Jo beni sıktı. Laurie ile birlikte olmalarını ister miydim? Evet. Ama olmamalarına da üzülmedim. Ben Jo'nun kendi deyimiyle "kız kurusu" olarak kalacağını düşünmüştüm. Sonlara doğru düşüncelerinin 180 derece değişmesi ve kendinden yaşça o kadar büyük bir adamla evlenmesi beni çok şaşırttı. Yine de kitap biraz da gerçekçi bir bakış açısıyla her zaman hayallerimizin gerçekleşmeyeceğini ve büyük büyük ettiğimiz lafları yutabileceğimizi gösterdi. Yazar özellikle bu kitabı daha da ahlaki ve doğrucu bir bakış açısıyla yazmış, bazen fikirleri beni rahatsız etti ama dönemin şartlarını da göz önünde bulundurduğumuzda bu konuda günümüz perspektifiyle yorumlanacak pek bir şey yok. O dönem için kendi çapında doğru olanı yazıp eleştirmiş.
Amy ve Laurie çifti ise benim için beklenmedikti. Gerçi bizim kızlardan birinin bu oğlanla evleneceği belliydi ama yine de bunun küçük Amy olması şaşırttı ( sanırım onun da büyüdüğünü biraz geç idrak ettim, benim gözümd hala 12 yaşındaydı) doğruyu söylemek gerekirse o ailede zenginliği be sosyeteyi kaldırabilecek tek isim oydu (üzgünüm meg). Bu ikili düşündüğümden daha uyumlu ve güzel bir çift oldular. Ama aile Beth'in ölümüyle mücadele ederken onların evlenmesi bir de üstüne 1 aylık
Spoiler içerir1000Kitap
Polisiye ve olay örgüsü açısından serinin bir önceki kitabına göre beni daha çok tatmin etti. Çifte cinayetle kayıp olayının birbiriyle bağlantısı, geçmişe geri dönüşler ve özellikle son bölümlerde olayları rosalie'nin gözünden okuduğumuz kısım çok iyiydi.
Ama açıkçası her kitapta Meave'i fiziksel açıdan zor durumda kalmış bir şekilde okumaktan sıkıldım. Sürekli gafil avlanıyor ve bir şekilde şiddete maruz kalıyor. Koskoca Metropolitan Polis Teşkilatı neden katil kovalayan polislerine bir silah vermiyor anlamış değilim :d
Ve tabii ki kitabımızın can alıcı kısmı Josh ve Meave ilişkisi. Bu kitapta çok leyla bir meave okuduk. Sürekli kafasında bir Josh. Aşık bir meave okumak hoşuma gitse de bu kitaptaki git gelli ilişki durumu, içinde bulundukları aşk üçgeni, "beraber olamayız benim gibi biliyorsun" durumları beni çok sıktı. Serinin yıllardır takipçisiyim Josh Meave ilişkisinin çok bir fanı olmasam da aralarındaki kimya hoşuma gidiyor ama ÇOK YAVAŞ İLERLİYORLAR. O can alıcı sondan sonra umarım sonraki kitapta bir şeyler artık gerçekleşir.
Spoiler içerir1000Kitap
Yıllardır bu serinin hayranı ve yakından takipçisiyim. Meave'le ilgili her şeyi bayıla bayıla okurum, bu kitabı da severek okudum. Serinin diğer kitaplarından daha farklı bir konsepteydi. Artık meave de biraz yıprandığından onu daha farklı bir görevde ve atmosferde okumak açıkçası hoşuma gitti. Gizli görev fikri ve Derwent'la olan yakınlaşmaları çok iyiydi ama kitapta polisiye unsuru geri planda kalmıştı. Çok fazla karakter ismi olması kafamı karıştırdı, kitabın akıcılığından dolayı da çok hızlı okuyunca kimin kim olduğu biraz birbirine girdi. Kitabın sonunda 3 ayrı olay çözülse de açıkçası hiçbiri beni tam anlamıyla tatmin etmedi çünkü hepsi çok üstünkörü bir şekilde çözüldü. Özellikle onları çıkmaz'a götüren kayıp olaylarının arkasında daha farklı ve karmaşık bir olay örgüsü bekliyordum, açıkçası bunu çözmek için gizli bir ekibe gerek yoktu.
Her ne kadar serinin diğer kitaplarına göre eleştirdiğim yönleri fazla olsa da yine de sevdiğim bir kitap oldu. Özellikle Josh ve Meave ikilisinin nereye evrileceğini çok merak ediyorum.
Küçük bir dipnot : Jane Casey, Rob'un gidişi ve gizli göreviyle ilgili bir novella yazmış. Özellikle olayları Rob'un bakış açısından çok merak ediyorum umarım kitap en kısa sürede çevrilir.
Spoiler içerir
Tatlı bir aşk romanı okuyacağımı sanarken böyle bir kitapla karşılaşmak beni epeyce şaşırttı. Evet ortada bir aşk var ama tatlılığı tartışılır. Yazar öyle karakterler oluşturmuş ki hepsi gri sevilesi tarafları yok ama doğrudan nefret de edemiyorsunuz. Deccal Heatcliff'e bile bir noktada üzüldüm ama bu onun intikam peşinde bir sürü hayatı altüst ettiği gerçeğini değiştirmiyor. Azıcık aklı başında olan karakterleri de çevresindeki diğer manyaklar delirtiyor. Favori karakterim galiba Edgar Linton oldu, aralarında en günahsız sayılabilecek efendi adam oydu. Ayrıca kitaptaki tüm karakterler gencecik yaşta ölüp giderken uşak Joseph'in hepsini gömmesi komik bir detaydı. Kitap beklediğimden baya farklı çıksa da akıcı bir dili vardı, kendini merak ettiriyordu beğendim.
Reklam