Yazar:
Louisa May Alcott
Çevirmen:
Nilgün Miler
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
Eylül 2022
İlk Yayın Tarihi:
1869
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Good Wives
ISBN:
9786254291555
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
İyi Eşler
1.558 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2022 · 360 s.
İyi Eşler
291 okunmaKoridor Yayıncılık · Ağustos 2021 · 399 s.
İyi Hanımlar
206 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2015 · 336 s.
İyi Eşler
56 okunmaArtemis Yayınları · Kasım 2007 · 510 s.
İyi Eşler
20 okunmaEpsilon Yayınevi · 1 Eylül 2000 · 160 s.
İyi Eşler
9 okunmaYuva Yayınları · 1999 · 288 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
bu kitap hakkinda cok gorusum var ama hicbiri fazla net olmadigi icin icimden hic yazmak gelmiyor. belki yazdikca netlesir umuduyla yaziyorum yine de. genel olarak spoiler icerecek diye dusunuyorum ama cogu insan da filmini izlemistir yuksek ihtimalle, bilmiyorum. ozellikle bir major (?) spoiler olacak ama.
bakin bu klasik bir kitap, hani klasik bir kitapta bile nasil olen karakteri favorilemis olabilirim soruyorum size? ben bu kadere mahkumum galiba.
ayrica bu yazarin hayatiyla alakali hic bilgim yok ama genel olarak travmali, kotu bir hayat yasamis bence. romantize ederek kurtulmaya calisiyor hastalikli zihninden. nereden anladim sormayin.
saka bir yana kadinin ahlak cizgisi o kadar keskin ki. siyah ve beyaz var sadece, gri diye bir sey yok. karaktere bir sey yaptiriyor ve bu yaptirdigi sey "beyaz" bir sey degilse direkt "siyah" olarak varsayiyor. ayrica karakterin yaptigi seyi, karakter ders cikarsin ve yaptiginin "korkunc" oldugunu anlasin ve bir daha asla yapmasin diye yaptiriyor. cumle cok karisik oldu galiba. neyse. yani kisaca agiz tadiyla ufacik bi bencillik bile edemiyor bu kadinin kitabinda karakterler *aglayan emoji* kitabi okuyorum, bir karakter bir sey yapiyor ve karakterin kendisi yaptigi seyi o kadar ayipliyor ki oturup dusunuyorum "ben cok kotu bir insan miyim acaba?" diye. cunku karakterin davranisi dunyanin en normal seyi oluyor benim icin genelde... bu hangi olay derseniz spesifik bir olaya atifta bulunmuyorum, kadinin olaylari ele alis bicimi genel olarak hep boyle zaten.
simdi bi sonraki deginecegim seye soyle degineyim: hani internette gezen "buyudugunuzu nasil anladiniz?" sorusu var ya? cevap olarak "yatmadan once isigi kapattiktan sonra yataga kosmadigimda" fln yazdiklari. heh, benim o soruya cevabim bu kitapla degisti. artik cevabim su...
Puan vermedi·360 syf.··
Beğendi
·2025 113. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 23 Aralık 2025 15:30
İyi Eşler kadınlığın tek bir kalıba sığmadığını, büyümenin her kadın için farklı yüzleri olduğunu anlatan zamansız bir anlatı.
Okurken, farklı seçimlerde ve karakterlerde kendimden parçalar buldum; en çok da hayatın o tatlı-sert büyüme sancılarında. Kitap, bir evlilik hikâyesinden çok, genç kızlık hayallerinden gerçek dünyanın sorumluluklarına uzanan çok sesli bir dönüşümü anlatıyor.
Alcott, “iyi bir eş” olmanın tek bir yolu olmadığını gösterirken, sabır, vicdan ve kendine sadakat gibi değerlerin bu yolculuğun merkezinde durduğunu hatırlatıyor.
Benim için İyi Eşler başkalarının beklentilerine teslim olmadan sevebilmeyi ve büyüyebilmeyi anlatan, sessiz ama sağlam bir pusula oldu.Spoiler içerir
4 sene sonra sonunda iyi eşler'i okuma fırsatım oldu. Tabii önce küçük kadınlar'ı tekrar okuyarak hafızamı tazeledim. March kızlarını tekrar okumak çok güzel bir histi ama bu kitap ilki kadar etkilemedi beni. Sürekli yaşanan zaman atlamaları, herkesin ayrı gayrı takılması, yer yer sıkıcı gelen bölümler vardı. Mesela Meg'in hamileliği gibi önemli kısımları daha detaylı okumak isterdim. Sayfalar geçtikçe seneler atlıyordu resmen. İlk kitapta bu kadar methedilen Bay March'ın daha ön planda yazılmasını beklerdim, benim için varlığı hissedilen bir karakter olmadı.
Yer yer Jo beni sıktı. Laurie ile birlikte olmalarını ister miydim? Evet. Ama olmamalarına da üzülmedim. Ben Jo'nun kendi deyimiyle "kız kurusu" olarak kalacağını düşünmüştüm. Sonlara doğru düşüncelerinin 180 derece değişmesi ve kendinden yaşça o kadar büyük bir adamla evlenmesi beni çok şaşırttı. Yine de kitap biraz da gerçekçi bir bakış açısıyla her zaman hayallerimizin gerçekleşmeyeceğini ve büyük büyük ettiğimiz lafları yutabileceğimizi gösterdi. Yazar özellikle bu kitabı daha da ahlaki ve doğrucu bir bakış açısıyla yazmış, bazen fikirleri beni rahatsız etti ama dönemin şartlarını da göz önünde bulundurduğumuzda bu konuda günümüz perspektifiyle yorumlanacak pek bir şey yok. O dönem için kendi çapında doğru olanı yazıp eleştirmiş.
Amy ve Laurie çifti ise benim için beklenmedikti. Gerçi bizim kızlardan birinin bu oğlanla evleneceği belliydi ama yine de bunun küçük Amy olması şaşırttı ( sanırım onun da büyüdüğünü biraz geç idrak ettim, benim gözümd hala 12 yaşındaydı) doğruyu söylemek gerekirse o ailede zenginliği be sosyeteyi kaldırabilecek tek isim oydu (üzgünüm meg). Bu ikili düşündüğümden daha uyumlu ve güzel bir çift oldular. Ama aile Beth'in ölümüyle mücadele ederken onların evlenmesi bir de üstüne 1 aylık
arşivden(1,5 yıl fln öncesine ait)
BOL SPOILER
Bu kitabın bana hissettirdikleri gerçekten çok karmaşık. Küçük Kadınlar'da da olduğu gibi vermiş olduğu aile ve kardeşlik hissiyatı çok güzel. Ama bazı yerlerde karakterle yapmış olduğu ahmaklıklar yüzünden çok kızıyorsunuz ve kitabı duvara fırlatmak falan istivorsunuz. Vermek istediği ahlaki dersler yerindeydi ama bazıları bana uymuyordu ve karakterin yapmak istediği "kötü" (yazar tarafından kötü olarak gösterilen) düşünceler gerçek hayatta tam da benim yapacağım șeylerdi. Bayan March'in kesinlikle anne hissiyatını verdiğini düşünüyorum ama birazcık da kızlarını savunsan be abla! Sanki hep kizları haksızmıs gibi davranıyor ve bu kesinlikle sinir bozucu.
Jo&Laurie'ye gelecek okursak kesinlikle favori ciftimdi,yazarin onları harcamış olması hiç hoşuma gitmedi bence jo ve laurie güzel bir çift olabilirdi. ikisinin ilişkisi "doğru kişi yanlış zaman' durumuna uyuyordu bence. Laurie hayatını jo'ya adamaya hazırdı ancak jo'nun hayalinde böyle bir şey yoktu. Laurie gönlünü amy'ye kaptırmış olmasaydı jo hatasını anlayip teklifini kabul ederdi ve Teddy ile çok güzel bir ilişkileri olabilirdi çünkü küçük kadınlar'dan beri birbirleri için yaratlmışlardı bu bariz belliydi keske olsalardı ama yapacak bir sey yok... Ayrıca amy fred'le de mutlu olurdu bence.
Beth... ah;benim sevgili,küçük Beth'im... Ölümüne en çok ağladığım karakter olabilir. Ama iyi eşlerin başından beri sanki ölmesi icin yazılmış bi karakterdi. Özellikle geleceğe dair bir planinin olmaması falan. Jo ile yaptıkları konuşma așırı duygusaldı ve çok güzeldi. Birinin ölmesi değil de, ölümü beklemek belki de daha cok üzüyor insanı.
Jo& Bhear çiftine pek diyecek bir şeyim yok. Sadece yaş farkı çok fazla: 18. Ne vardı bhear'ı 30 yasinda yapsan. Adam 40,kız 22 yasinda. Çok absürt kaçıyor kızı olabilecek
(spoiler)
yani gidip de güzelim jo ve laurie ikilisini harcadın ya ben sana ne diyeyim be yazar. :( sonunda mutlu oluyorlar tamam da amy için bu kadar olgunlaşabilen laurie jo için hele hele olgunlaşırdı. ikisi beraber öğrenirlerdi ilişkiyi, aşkı, olgunluğu, küsmeyi, barışmayı… ne desem fayda etmeyecek o yüzden bu kitaba küsmüş bir şekilde yazmayı bitiriyorum. zaten devam kitapları hep çocuk kitabı formunda, okuyacağımı zannetmiyorum, iyi eşlerde (kötü de olsa) bitti hikaye benim için.
Yüklerimizi Yalnız Başımıza Hafifletemez Miyiz?Aile - Evlilik
Mümkün olsa da sanırım bu çok zor. İyi Eşler, beni bile evliliğe ikna edecek kadar güzeldi.
Küçük Kadınlar’dan sonra İyi Eşler’de hikayemiz kaldığı yerden devam ediyor. Bu noktada önce Küçük Kadınlar için yazdığım incelememe göz atmanızı isterim.
#195013394
Meg’in evliliğiyle başlayan hikayemiz, Jo’nun evliliğiyle ve kurulan ailelerin mutluluğuyla son buluyor. Spoiler vermiş sayılmam zira büyük konuşan büyük oynar, Jo da bundan nasibini alacaktı elbet :). Kızların her birinin hayallerini bir şekilde gerçekleştirmesi, yeri geldiğinde değiştirebilmesi, ve yine hayatı doğru okuyup kendilerine pay çıkarabilmesi bu kitapta da mükemmel işlenmişti. Her birinin evlilikteki seçimleri ve yaşantıları o kadar gerçek ya da olması gerektiği gibi kurgulanmış ki yazarın adını bilmesek yine de kadın olduğuna yemin edebilirdik. Kadın bakış açısıyla ele alınmış detaylar oldukça nahif, zarif ve anaçtı :).
Dönemin anlayışının da bir gereği olarak ev hanımlığının yanı sıra iyi bir eş olmak, çocuk yetiştirmek gibi kavramlar da kadınlara öncelikli yüklenmiş ama erkekler de kesinlikle bu konuda ihmal edilmeden hikayeye dahil edilmiş. Bunu eleştirmek için söylemiyorum, kadınların öncelikli olmasını bu konuda kaçınılmaz buluyorum (ne kadar bazen rahatsız olsam da). Hatta buna bir de etimolojik olarak bakalım: Arapçada ev hanımını “rabbetübeyt” kelimesi karşılıyor ve “evin rabbi (eğiticisi)” manasına geliyor. Kısacık bir tefsir yapacak olursak, evin hem en üst konumunda hem kurucusu hem de düzenleyicisi oluyor kadın. Tabii erkekler arka planda kalsın diye bir beklenti söz konusu değil ama kadının hakkını vermek gerektiği sadece bir kelimeyle bile çok güzel ifade ediliyor. Velhasıl İyi Eşler’i okurken kadınların iyilik ve güzelliğinin hakikaten erkeği yola
İlk kitabı aşırı beğendiğim için ikincisiye almış ve bir süre ara vermiştim. Sonrasında aynı anda ablamla okuyarak böyle güzel merak uyandırıcı bir etkinlik olsun dedik ama demez olaydık… Maalesef kitap benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kızların hikayelerine kaldığımız yerden devam ederken sinirden kendimi paraladım.
*Bu kısımdan sonra yapacağım tüm yorumlar kitaba dair büyük bilgiler içermektedir, uyarmak isterim.*
Önceki kitapta olduğu gibi bu kitapta da kızları ayrı ayrı yazmasına rağmen, Jo bir tık önde bir karakterdi. Laurie ile belli bir romantik ilişki içine girecek gibi gösterip reddetti. Bunda hiçbir sorun görmüyorum, o yıllarda bir kadının istememe ve reddetme hakkını açıkçası Laurie’yi sevsem de çok beğendim. Ama mevzu buradan sonra başladı… Sözde Jo için ölüp biten, okullar okuyup adam olan Laurie nasıl gidio Jo’nun küçük kız kardeşiyle aşk yaşayıp evlenebilir. Bu benim kafamın ve midemin alabileceği bir olay değil açıkçası. Jo’yu sadece güçlü ve hislerinin peşinde bir kadın yazıp, daha güzel bir tema işleyebilecekken, yabancıya gitmesin tarzı iğrenç bir aşk hikayesi eklendiğine inanmıyorum. Yıllarca sevdiği Jo’dan vazgeçip Amy’ye sözde “deli divane” aşık olan Laurie ise başka bir tutarsız. Diğer kızları sözde kardeşi gibi görürken birden üç beş ay içinde evlenmesi… Üzgünüm ama benim için iğrençti. Bir sürü acayip ve farklı iğrençlikte kitap okudum belki ama onları bu kadar eleştirmedim çünkü bu kitabın teması kardeşlik, aşk ve ahlak üzerineydi sözde. Nasıl böyle bir sona vardı aklım almadı. Bana ve ahlak anlayışıma ters olmasından rahatsız oldum, sevenlere saygı duyarım. Bunun haricinde ne Jo’nun yaşı oldukça büyük aşkı, ne Beth’in ölümü beni öyle zorlamadı, bunlar güzel bir kitabın doğasına uygun.
Ayrıca bu kitapta yazarın alttan alta sürekli
İlk kitabı kadar beğenemedim
İlk kitap kadar beğenemedim açıkçası bazı şeyler çok rahatsız etti beni.Zorlaya zorlaya bitirdim.Sürekli vaaz veriyor yazar saçma sapan konularda bile artık öyle ki insanı boğucak hale geliyor(Hafif spoiler) meg in evliliğinde ki bazı küçük ayrıntılar beni çok uyuz etti.Kız yeni doğum yapmış hir tane değil iki tane,ilk 6 ay çocuklara bakmaktan pek kocasıyla ilgilenemedi diye annesi onu suçluyor.Kitabı şahsen hiç beğenemedim.Hayal kırıklığı oldu benim için özellikle Jo meselesi.Filmi şahsen bazı yönlerden daha iyi.
Louisa May Alcott kaleminden yıllar önce Küçük Kadınlar’ı okumuştum. Hüzünle neşenin bir arada ahenk içinde yol aldığı sıpsıcak bir romandı. Devamı olduğunu bilmiyordum bile. Bir gün kız kardeşimle gezerken öylesine uğradığımız İş Kültür’ün bir şubesinde gördük. Arka kapağındaki tanıtım bültenini okuduğumda öğrendim bir devam kitabı olduğunu. Listeme ekledim ama kız kardeşim hediye etmek isteyince karşı koyamadım. Aldığım en güzel hediyelerden biriymiş, okuma fırsatı bulduğumda daha iyi anladım bunu. Biribirinden farklı dört kız kardeşin hayatı üzerine konumlanan bu kitabı kardeşim sayesinde okuyabilmek, unutulmaz bir anı olarak kalacak benim için.
Küçük Kadınlar’dan uyarlanan filmi bile izlemedim henüz, İyi Eşler’den sonra izlemek güzel olacak bence. Bu sıralar bakacağım mutlaka.
Küçük Kadınlar’da vedalaştığım March ailesinin kızlarının hayatı üç yıl sonra İyi Eşler’de kaldığı yerden devam ederken, onların genç kızlıktan kadınlığa uzanan yolculuklarına tanık oldum. Bütün içtenliğiyle akıp giden ve hiç beklemediğim sürprizlerle dolu bir romandı bu. Sürprizlerin bazıları sevindirirken, bazıları da üzdü. Şaşırtıcı olaylar da yaşandı; özellikle Jo’nun kararları açısından, fakat bunlara çok şaşırmadım çünkü onun hayatıyla ilgili tahminlerim beni yanıltmadı.
Meg, Jo, Amy ve Beth. Hepsi birbirinden farklı karakterlerde ve özelliklerde olmalarına rağmen aralarında yaşayan güçlü ve kopmayan bağlar sayesinde nerede olursa olsunlar sanki hep yan yana izlenimi veriyorlar.
Hayalleri ve yaşamak istedikleriyle birlikte umdukları hayata kavuşabilecekler mi sorularıyla ve merakla okudum İyi Eşler’i.
Ortak dostları ve evlerinin neşesi Laurie de üniversiteye giderken, bu güzel kardeşleri ihmal etmez ve sık sık yanlarına gelir. Onun da hayalleri vardır ve bir şekilde işleri yoluna
Küçük Kadınlar’dan sonra hemen vakit kaybetmeden devamını okumak istediğim bir kitaptı. Küçük Kadınlar’dan sonra çok fazla anlatılacak bir konunun kalıp kalmadığını düşünüyordum fakat kitap tabii ki kendini okuttu. Fakat bazı bölümlerinin yine de zorlama yazıldığını düşünüyorum. Özellikle Jo’nun kitaptaki son kısımlarının zorlamayla yazıldığını hissettim. Duygu değişiminin bu derece tam tersine dönmüş olması yapaylık hissettirdi. Yazarın araya yorumlar katmasını hiçbir eserde hoş bulmuyorum, bu eserde de yer yer yazar yorumlarına yer vermiş. Bütün bunların dışında sıcacık bir aile hikayesi, kardeşlerin birbirleriyle ilişkisi iki kitapta da çok hoşuma gitti. Bir başka takıldığım nokta da Beth’in aralarından ayrılışından sonra ailenin çarçabuk toparlanması oldu. Çok hızlı bir duygu değişiminin bu bölümde de karşımıza çıktığını görüyoruz. Tavsiye edebileceğim bir sıcak aile romanı.
Yazar Hakkında
Louisa May AlcottYazar · 21 kitap
Louisa May Alcott (d. 29 Kasım 1832, Germantown, Philadelphia, Pennsylvania, ABD - 6 Mart 1888, Boston, Massachusetts, ABD), ABD'li yazar.
Özellikle üç kızkardeşi ile birlikte geçirdiği çocukluk yıllarından biyografik izler taşıyan Küçük Kadınlar romanı ile tanınır.
Tanınmış bir ABD'li transandantalist düşünürü olan eğitimci Amos Bronson Alcott'un ve Abigail May Alcott (Abby May)'in kızı olarak dünyaya geldi. Dayısı Samuel Joseph May köleliğin kaldırılması için mücadelede veren ünlü isimlerden biriydi. Ailesi New Englandkökenli olmakla birlikte, Louisa, anne babasının daha batıda yerleşik oldukları bir dönemde, Pennsylvania'nın Philadelphia kentinin Germantown banliyösünde doğdu. Bir ablası, Anna Alcott Pratt, vardı ve iki de küçük kızkardeşi, Elizabeth Sewall Alcott ve Abigail May Alcott Nieriker, doğdu. Aile Louisa'nın doğumundan kısa bir süre sonra tekrar Boston'a döndü. Boston'da babası kendi dersanesini kurdu ve Ralph Waldo Emerson ve Henry David Thoreau gibi ünlü düşünür ve edebiyatçıları bir araya getiren Transcendental Club'a dahil oldu.
Louisa 8 yaşındayken ailesi geçim sıkıntısı ve Boston'da yaşamanın pahalılığı nedeniyle Massachusetts'in kırsal kesimine taşındı ve bir süre de transandantalistlerin komünal yaşam sürdürdüğü Fruitlands'de kaldılar. Louisa'nın annesine kalan bir mirasla 1840'ların sonuna doğru Boston'da bir ev alabildiler ve kente geri döndüler. Louisa eğitimini hem babasının, hem de babasının arkadaşları olan Henry David Thoreau, Ralph Waldo Emerson, Nathaniel Hawthorne ve Margaret Fuller gibi isimlerin elinde aldı. Gençlik yıllarındakadın hakları ve köleliğin kaldırılması mücadeleleri içinde yer aldı. Bir yandan aile bütçesine katkıda bulunabilmek için öğretmenlik, hemşirelik, dadılık, temizlikçilik gibi işler yaparken, bir yandan da yazarlık denemeleri ve fikri mücadeleleri (aile evlerinde kaçak köle de saklamıştır) sürdürüyordu. Çeşitli fabl denemelerini bir araya getiren ilk kitabı 1854'de yayınlandı. 1860'da tanınmış edebiyat dergisi Atlantic Monthly'de yazıları yayınlandı. Çeşitli mektuplarını bir araya getiren bir kitabı 1863'de yayınlandı ve gözlem gücü eleştirmenlerin dikkatini çekti. Kendi hayat tecrübelerinden esinlenen ilk romanı "Moods" ise ertesi yıl, 1864'de yayınlandı. Bu arada A. M. Barnard takma adı altında, o dönemde "potboilers" (çanak çömlek kaynatıcı romanlar) tabir edilen ateşli ve hayli popüler aşk hikâyeleri yazmaya başladı. Nitekim, Küçük Kadınlar romanındaki Jo karakteri de bu tür romanlar yazacak, ancak "edepli genç kızların böyle şeyler okumaması gerektiği" kanaatine vardığı için sonunda romanlarını yakacaktı. Alcott bu arada ahlaki dersler veren çocuk hikâyeleri de yazdı.
1868'de yayınlanan Küçük Kadınlar romanı muazzam bir edebi başarıyı yakalamasını sağladı ve ismini geçerliliği günümüzde de devam eden klasik eserler yazarları arasına soktu. Dört kızkardeşin (Meg, Jo, Beth and Amy) çocukluk yıllarını anlatan bu romanı ertesi yıl, aynı karakterlerin ailelerini kurmalarını ve çoluk çocuğa karışmalarını anlatan "İyi Hanımlar" izledi. 1871'de yayınladığı ve Jo'nun kocası ile birlikte bir okul kurmasını anlatan "Küçük Erkekler" ve 1886'da yayınlandığı "Jo'nun Çocukları" roman dizisini tamamladı. Aradaki dönemde yazdığı, "Eski Kafalı Kız" (1870), "Jo Teyze'nin Karalamaları" (1871'den 1879'a 6 cilt), "Sekiz Kuzen" ve devamı "Gül Açarken" (1876) ile geniş ve sadık bir okur kitlesi edindi.
Louisa May Alcott hiçbir zaman evlenmedi, ancak 1879'da ölen kızkardeşi May'ın çocuğu Louisa May Nieriker'i evlat edindi. Son yıllarında, arkadaşları olan Elizabeth Drew Stoddard, Rebecca Harding Davis, Anne Moncure Crane gibi isimlerle birlikte kadınlara seçme seçilme hakkı verilmesi konusunda ABD çapında yürütülen mücadelenin önde gelen isimlerinden biri oldu. Massachusetts'de bir okulun okul aile birliğine oy hakkı ile katılarak eyalet tarihinde bir tür seçme hakkı elde eden ilk kadın oldu. Bu arada Amerikan İç Savaşıesnasında yürüttüğü sağlık görevliliği hizmetinin bir yan etkisi olan civa zehirlenmesi nedeniyle sağlığı kötüleşti. Louisa May Alcott 6 Mart 1888'de, 55 yaşında ve babasından iki gün sonra öldü.
