Sözgelimi acı paylaşılmaz. Acı yeterince güçlü hale geldiğinde insanın dünyasını ve dilini mahveder. Acı, sözü un ufak eder.İnsan bir şeyin acı verdiğini söyleyebilir ama acı dayanılmaz hale geldiğinde bu kabiliyet bile kaybolur. Büyük acı başkalarıyla paylaşılamaz, çünkü acı birinin tüm dünyasına dönüştüğünde başka bir şey için yer kalmaz.
John Bowlby'ın yazdığı gibi:
Başka insanlara yakından bağlanmalar, kişinin hayatının et- rafında döndüğü merkezlerdir, sadece bebek olduğu, yeni yü- rümeye başladığı, okullu olduğu zamanlar değil ama tüm ergenliği, olgunluk dönemi ve yaşlılığı boyunca da bu böyledir. Kişi, gücünü ve yaşamdan duyduğu zevki bu bağlanmalardan alır.
Özdeyişin söylediği gibi: "Ayrılık kalbi sevgiyle doldurur." Ayrılık önemsediğimiz kişilerin bize verdiği neşeyi artırır. Diğer taraftan, Charlie Brown'un dediği gibi: "Ayrılık kalbi sevgiyle doldurur ama senden geri kalanı yalnızlığa boğar."