Dr Leyla
@Dr_Lleyla
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Hayatımda çıkmaza ve kısır döngülere girdiğim çok geniş bir spektrumda döngüyü tetikleyenin ,temel problemin kendimi ve kendimden olanı değerli bulmamak ,öyle olduğu gibi kabullenememek olduğunu fark ettim. Çözüm kendini suçlayıp suçlayıp kısıtlamakta ve kısıtladığının esiri olmakta değil kendini kabullenmekte yatıyor Leyla.
Allah'la barışık olmak kendinle barışık olmayı gerektirir.Çünkü Allah seni alemin özü olarak yarattı, seni sana değer vererek var etti, seni insanların en izzetlisi olmayı hak eden müslümanlardan kıldı.
Sen olduğun halinle mühimsin ,ailen olduğun haliyle değerli ve mukaddes ,sen en çok da derslerine karşı bile daha değerli ve önceliklisin.
Kendine hayırlı olacak ve zaten Allah'ın emrettiği filleri yapabilmek de yine kendini değerli görmene bağlı, kendini değerli gör ki kendine faydalı olabilesin.
Ve sen de sevebilirsin ,sebepsizce,her şeye rağmen...
Vakti geldiğinde hayırlısını dileyerek sevebilirsin ve yeniden değerlendirme yapabilirsin.
O vakit için bu özgürlüğü verdiğinde kendine ; sevilme arzusunun esiri olmadan ,şeytanın ve nefsin zinaya yaklaştırmak için türlü oyunlarına kanmadan o vakti bekleyebilmek ve o zamanın koşullarıyla yeniden sağlıklıca düşünebilmek mümkün.
Yaşananlar keşke yaşanmasaydı ,o günahlar keşke işlenmeseydi evet.
Keşke zinaya yaklaşılmasaydı , keşke kendine sevme izni vermediğin sevilme izni vermediğin için bu duygunun esiri olmasaydın , keşke birbirinizi bu yüzden üzmese yanlışa sürüklemeseydiniz evet...
Ve evet ama bazen insan en çok yaşaya yaşaya öğreniyor hata yapa yapa çok büyük günahlar işleye işleye hatta aynı günahı işleye işleye.
Çünkü bazen ancak o zaman anlıyorsun, sanki büte gitmek gibi. Allah bu sefer imtihanı geç asıl sorunu fark et diye yeniden yeniden yaşatıyor ve şans veriyor aslında,mühlet veriyor
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nasıl desem... İçimi oya oya bitirmeye çalışan,kendimle baş başa kalmayı korkunç hale getiren,kendimden nefret ettiren bir his bu...
Yalnızlık desem değil, kalabalıklar içinde bile sesi net duyulabilecek kadar güçlü bir şey
Eksiklik desem geçmesi mümkün olmayan bir acı olur , korkuyorum
Yokluk desem içimde hâlâ kocaman varlığıyla yaşayışına ihanet olur
En mutlu anımda bile gülüşümü yarıda kesen daha mutlusu olamayacak bir anı gibi
Bir an kendi kendime kalsam her yanımı saran dayanacak tutunacak dal bırakmayan kırıcı bir rüzgar gibi
Tam kabuk bağladı derken tutmayan dikişler gibi...
Sızlayan, sürekli sızlatan ; ne öldürür ne ondurur bir hastalık bu
Çıkmaz sokak ama aynı anda gidebileceğim tek yön gibi
Köşeyi dönsem ölüm, düz gitsem hayat sanki
Ve tam olarak şu şarkı sözü ;
Sen imkansızsın , sensizlik imkansız ...