Serin Altın
@Dr_Sercio
4 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Pál Sokağı Çocukları Hakkında
Kayboluyoruz yavaş yavaş. Çocuk olarak kalamıyoruz sanki. Hadi biz büyüdük. Yeni nesil neden çocuk gibi değil. Neden ellerde hep bir cihaz. Üstündeki giysiler hep on yirmi yaş büyük.
Neden duyamıyoruz birbirimizi. Neden aynadaki görüntümüz dahi bize yabancı geliyor. Oysa ne güzel çocuklardık. Birbirimizi çok severdik. Sabah kalkardık, okula giderdik dersler umrumuzda olmazdı. Çocuktuk akıl erdiremezdik. Hırsız-polis oynardık, seksek çizer zıplardık, ip atlardık, Ocak Şubat oynar yanardık; topaçlar, bilyeler, poşetten yaptığımız uçurtmalarımız vardı. Taşlarla oluşturduğumuz kaleler yüzünden araç sahipleriyle hep tartışma içinde olurduk, kutu kutu pense oynar elmalar yerdik, kaleye mum dikerdik ya, yerden yüksek oynardık. Akşam babamız eve gelirdi elinde Hüptrik, Cino,Piko olurdu. Çok mutlu olurduk, yemeğimizi yer uyurduk. Sonraki günlerde hep aynı maceralar bizi beklerdi ama her gün farklı heyecanla.
O kadar çok kendimi gördüm ki kitapta. Özellikle Nemecsek'te. Bizim mahallenin çocuklarını gördüm her bir karakterde. Bizim de Arsamız vardı. Kışın kardan adamlar yapardık, kendimizi karın üstüne atardık. İlkbaharda papatyalar, gelincikler açardı toplar annemize verirdik. Ee yazın sıcağında mahalle maçları olurdu, kazanan bir hafta Arsada oynardı. Kavgalar çıkardı Arsa için. Annemler bir piknik paketi hazırlardı oraya götürür, yer içerdik. Oynardık Arsamızda kot pantolonlarımız çimenlerin yeşili olurdu azar işitirdik. Her yanda bir ufak çukur vardı bilyeler için. Sonra bizi kopardılar Arsamızdan. Kültür Merkezi, kapalı pazar bir de koca binalar dikip ufak bir site yapacaklarmış. İstemedik karşı çıktık. Küçüktük. Kimseye söz geçiremedik. Koskocaman arsamızdan bize sadece dar bir sokak kaldı. İnanabiliyor musunuz bir araba bile zor gidip geliyor artık. Kaldı ki çocuklar maç
Reklam
İyiler Ölmez Hakkında
Mustafa Kutlu'nun okuduğum ilk kitabı oldu. Ama eminim son olmayacaktır. Son 10 yılda uzak olduğumuz bir konuyu bizi dürterek anlatan okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum. İnsanlarımızı tanımadığımız çok aşikar. Birbirimizi zengin-fakir, işçi-patron, aydın-cahil, mahalleli-siteli, şehirli-köylü olarak ayrıştırmaktan tahminen ne zaman kurtuluruz bilmiyorum. Ama o günlerinde geleceğinden eminim.
4 ayrı hayata sahip kişinin bir kıraathane masası etrafında bir araya gelip kim olduklarına, ne yaşadıklarına bakılmaksızın başka insanlar için uğraşıyor olması insanlığa dair olan umudumu yeniden yeşertti.
Düşüncelerimi tam olarak buraya nasıl dökebilirim bilmiyorum. Ama dili basit ve yalın, okumaya yeni başladıysanız kolayca anlayabileceğiniz, eğer bir kitap geçmişiniz varsa da çerezlik niyetine okunabilecek bir öykü kitabı. Tabii üzerinde düşünmek, tefekkür etmek pek kıymetli olacaktır eminim.
Sağlıcakla...