"Kaç mevsim kırlara çıkıp, Çiçekler topladık mezarlar için.
Belki ürküttük tarla kuşlarını, Belki kurdu kuşu ürküttük,
Ama aşkı ürkütmedik hiç.
Hâlâ koynumda resmin.
Ve hâlâ sımsıcak durur anılar, Sımsıcak ve biraz boynu bükük.
Ne varsa yaşanmış ve paylaşılmış, Yasak bir kitap gibi durmaktadır.
Ve firari bir sevda gibi.
Şimdi duvarlarda resmin...'
Ahmet Telli