Dürdane Özalp

Sebebi ne olursa olsun bir çiftin arasından öfkeyi çekince, geriye kalan duygu başka bir şey. Dingin bir duygu… Ama huzur değil bu sakinliğin adı. Böyle hissiz, isimsiz, gri bir duygu. Fazla sükunetli… Bir kasırga sonrası yıkılmış evlerin, devrilmiş ağaçların, ters dönmüş arabaların terk edilmişliğinde yürümek gibi… İnsansız kalmış bir kasabanın sokaklarında dolanmak gibi… Şu an verandada aramıza çöken de kasırga sonrası o yıkık kasabadaki sükunet tam olarak.
Sayfa 318·Kitabı okudu
Reklam
Bütün dedeler, anneanneler, babaanneler, çocuk sahibi olmadan önce torun sahibi olsa keşke… Ya da biz, bir daha çocuk olsak! Zaman keşke bizler için bir anlığına geri sarsa da onların o sevgisinden ya da ilgisinden biz de zamanında faydalanabilirsek…
Sayfa 315·Kitabı okudu
Yaz sadece ölen kişinin ardından tutulmuyor. İnsan, bir adım ötesinde olduğunu bilip de yaşayamadığı anların, yetip de giden anıların arkasından da yaş tutuyor. Ölen sevdiğine tekrar kavuşamıyor ama yaşını tuttuğu çocukluğuna yeniden kucak açabiliyor. Sanırım o akşam babamın sözleriyle hissettiğim tam da buydu.
Sayfa 281·Kitabı okudu
Son pişmanlık fayda etmez cümlesi, o güne kadar anladığın ve hissettiğim anlamından bambaşka bir şeye dönüşmüştü. Mesela affetmek değildi. Zaman geriye sarılamadığı için, eski kırgınlıklar bir iki cümleyle silinip gitmiyordu; faydasızlığı da bundandı son pişmanlığın. Ama başka bir şey oluyordu…
Sayfa 281·Kitabı okudu
Gidenin olduğu yerde bir kalan vardır cümlesinin tam anlamını o yaşımda bilmesem de “ kalan“olmanın o ekşi hissini iliklerimde yaşıyordum.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Reklam