Sebebi ne olursa olsun bir çiftin arasından öfkeyi çekince, geriye kalan duygu başka bir şey. Dingin bir duygu… Ama huzur değil bu sakinliğin adı. Böyle hissiz, isimsiz, gri bir duygu. Fazla sükunetli… Bir kasırga sonrası yıkılmış evlerin, devrilmiş ağaçların, ters dönmüş arabaların terk edilmişliğinde yürümek gibi… İnsansız kalmış bir kasabanın sokaklarında dolanmak gibi… Şu an verandada aramıza çöken de kasırga sonrası o yıkık kasabadaki sükunet tam olarak.