Dürdane Özalp
@Drdnzlp
Öğretmen
Lisans
Mersin
Mersin
50 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiçbir mesafe kaderin yakınlaştırdığı insanları ayıramaz1000Kitap
Bazen bir kitap okursunuz ve içinizdeki o sustuğunuz, karanlıkta bıraktığınız odaların kapıları birer birer açılır. Tarık Tufan’ın son romanı "Aşıklara Yer Yok" benim için tam olarak böyle
Reklam
"Burası Gözyaşı Konağı. Burada her şey bir yasın, bir bekleyişin, bir gidişin izini taşıyor."
Şebnem İşigüzel, bizi 19. yüzyılın sonlarında, Ada’nın rüzgarlı sokaklarından bir konağın içine hapsediyor. Ama bu hapislik sadece duvarlarla değil; toplumsal baskılarla, kadın olmanın yüküyle ve yasak bir aşkın sessiz çığlığıyla örülü.
Vildan’ın hikayesi, sadece bir kadının değil, bir dönemin ve o dönemin içinde yok sayılan tüm duyguların hikayesi. Okurken hem o konağın rutubetini hissedecek hem de karakterlerin iç dünyasındaki fırtınalarda savrulacaksınız.
Sizin son zamanlarda okurken kalbinizi en çok sızlatan kitap hangisiydi?
#GözyaşıKonağı #Şebnemİşigüzel #KitapÖnerisi #OkudumBitti #Edebiyat #TürkEdebiyatı #KitapKurdu
Hikayenin merkezinde 84 yaşındaki Bo var. Bo, artık vücudunun ona ihanet etmeye başladığı, anıların ise zihninde devleştiği bir dönemde. Sadık köpeği Sixten ile birlikte, geçmişin muhasebesini yaparken bir yandan da oğluyla olan mesafeli ilişkisini ve kaybettiği eşine duyduğu özlemi iliklerimize kadar hissettiriyor.
Bu bir "yaşlılık" hikayesi gibi görünse de aslında çok daha fazlası; erkeklik gururu, baba-oğul çatışmaları, pişmanlıklar ve hayatın kaçınılmaz döngüsü üzerine muazzam bir gözlem. Yazar, ajitasyon yapmadan, o kadar duru bir dille anlatıyor ki Bo’nun yanındaki koltukta oturup turnaların geçişini beraber izliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.
Okurken kalbimde bir sızı hissettim ama bu karanlık bir sızı değildi; daha çok bir sonbahar akşamı gibi hüzünlü ama huzurlu. Hayatın son demlerinde bile insanın sevmeye ve anlaşılmaya duyduğu o bitmek bilmeyen ihtiyacı görmek sarsıcıydı. Eğer ruhunuza dokunacak, biraz yavaşlayıp hayatı düşündürecek bir roman arıyorsanız, Bo ve Sixten’in hikayesine mutlaka şans verin.
"İnsan her şeyi unutabilir ama nasıl hissettiğini asla."
Siz en son hangi kitapta kendinizi bu kadar hüzünlü ama huzurlu hissettiniz? Yorumlarda buluşalım!
Güzel ve Etkileyici Bir Dönem Masalı1000Kitap
Kitap Masumiyet Müzesi'ni bir kere daha dinleyip bitirdiğimde karşıma çıktı. Merak ettim. Dinleyip iki günde bitirdim. Yazarın okuduğum yani dinlediğim ilk kitabı. Hoşuma hitti. Geçmişte yaşananlar Şahika'nın anı defteri aracılığıyla anlatılırken günümüzdeki olaylar ise torınu Zeynep tarafından aktarılıyor. İkili anlatıcının olması kitabı daha da güzel bir hâle getirmiş. Şahika'nın anılarını yazmaya başlaması Beyoğlu'nda Elmas Apartmanı'na taşınmaları ve odasındaki oyuncak evimin gizli bölmesindeki kırmızı bir defter bulmasıyla başlıyor. Defter sonradan öğrendiğimize göre Yahudi asıllı olan Mira'ya aittir. Mira, Varlık Vergisi'yle Aşkale'ye giden doktor babasının askerler tarafondan alınmasını ve evden ayrılmak zorunda kalmasını anlatıyor. Şahika, annesi Cavidan, babası Orhan ve kardeşi Ömer ile birlikte bu evde yaşamaya başlıyor. Yine bu apatmanda hayatının aşkı olan Turan ile tanışıyor. Ve kader onların hikayesini çok karmaşık bir halde birbirine ekliyor. İnsan, okuduğu her olayı burada anlatmak istiyor ama bunu yapmamak için de kendisini engellemek zorunda kalıyor. Kısacası, Türki'yenin yqkın tarihini merak ediyorsanız okumanızı tqvsiye ederim. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dileklerimle...
Bir kadın, bir anne, bir anneanne... Hayatları ve kaderleri birbirine bağlı üç kadın... Birbirlerine görünmez iplerle bağlı. Başkahramanımız Şehnaz. İstanbul'da iyi bir üniversitede önce lisans eğitimi görmüş, yüksek lisans, doktora derken aynı üniversitede hoca olmuş. Hikâye parça parça anlatılıyor. (Zamanda zik zaklar mevcut ama bağlantıyı dikkatli okursanız kuruyorsunuz.)
Annenin adı Ayhan. O da idealist bir öğretmen. Eşini Şehnaz iki buçuk yaşındayken kaybetmiş. Hayatta kuralları olan ve o kurallara sıkı sıkıya bağlı, asla esnetmeyen bir kişi.
Anneannenin ismi Hatice Şehbal Targut. Yanyalı bir paşanın kızı. Hep bununla övünen bir kadın.
Bir de Eyşan var. Şehnaz'ın kendisine hayran olduğu bir o kadar da nefret ettiği, kendisini onunla kıyaslanmaktan asla vaz geçmedipi bir kadın. Onun varlığını Şehnaz'ın hocası ve sevgilisi E. ile olan olayları anlatmasıyla öğreniyoruz.
Şehnaz karlı bir gecede annesinin uyurgezer olduğunu öğrenir. Böylece ailenin sırlarının da kapıları aralanır.
Kitap sadece bir aile hikâyesi değil. Osmanlı'dan günümüze kadar da kadının toplumdaki yerini de sorgular. Şehnaz'ın unutma yetisini kaybetmesi bizi farklı bir anlatıyla karşılaştırır. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dileklerimle...
Reklam