İsmail Taş
@Drismailtas
GeI, çağIar çağımızken saçının örgüsüne benzeyeIim! Yarın, aynı toprağın aItında ayrı kaIırız. Toprak, seni ve beni bir arada eritse biIe duygusuz tozumuzdan dünya zehirIenir
İnsanoğlunun bencilliği ve nefreti arasında sıkışıp kalmış merhamet duygusunu dünyada yaşam mücadelesi sırasında ne kadar koruyabileceğini, içindeki iyiliği ve merhameti ortaya çıkarmak için bir kıvılcımın olması gerektiğini vurgulayan bir eser. Ancak insanların ne kadar nankör ve günübirlik hesaplar yaptığını, günü kurtarma derdine olduğunu, güç neredeyse orada duracağını çok farklı bir yaklaşımla anlatıyor. Ölmeden mutlaka okunması gereken ve kitaplıkta bulunması gereken bir eser.
