Bahçeyi yitirdim, ama buna karşılık onu bulmuş olduğuma seviniyorum. Elinden gelebildiğince seviyor beni, ben de onu tutkulu yaradılışımın bütün ateşiyle seviyorum.
Sayfa 45
Reklam
Leyla’sından aldığı mektubu şöyle karşılar Ahmed Arif;
Mektubunu sabah aldım.
Şimdi akşam.
Daha bir şey yemedim…
Gözlerinden, burnunun üst dudağına düşen fark edilmez incecik gölgesinden öperim canım. Öperim ömrüm.
Bu dünyadan ayrılırken neye bakmak istediğimi kavradım:
Senin yüzüne.
