Bereketli Vadinin Tembelleri
Albert Cossery’nin Bereketli Vadinin Tembelleri romanı, okurken hem gülümseten hem de içimi burkan bir hikâyeydi. Romanda tembellik sadece bir kusur değil, neredeyse bir yaşam felsefesi. Romanın kahramanı Serag, sapanla kuş avlayan bir çocuğu izlerken çalışmanın, çabanın, hatta hareket etmenin anlamını sorgulamaya başlıyor. Bu başlangıç, romanın geri kalanına da yayılıyor: herkes çalışmaktan korkuyor, herkes kendi uyuşukluğunda güven arıyor.
Serag aslında ailesindeki tembelliğin farkında; onlardan farklı olmayı, eyleme geçmeyi istiyor ama bir türlü beceremiyor. Ev, dış dünyanın tehditlerinden kaçmak için sığındıkları bir uyku alanı gibi. Baba Hafız, çocuklarına “çalışmak gereksizdir” derken onları kendi ataletiyle zincirliyor. Ağabey Celal, dış dünyadan tamamen kopmuş; Refik alaycı bir boş vermişlik içinde; Mimi ise kendini sanatçı olarak görmekten hoşnut ama ortada bir sanat yok. Ailenin çalışmak dışında en büyük korkusu hayatlarına bir kadının girmesi. Kadınlar onlar için çalışmak demek, çalışmaksa kölelik. Kadınlar, bu uyuşuk düzenin görünmeyen emekçileri: Hüda gibi karakterler sessizce çalışırken erkekler tembelliklerini haklı çıkarmanın yollarını arıyor.
Romanı okurken Cossery’nin ironisine sık sık gülümsedim ama bir yandan da içim sıkıştı. Çünkü bu hikâye sadece uzak bir vadideki birkaç tembelin hikâyesi değil; insanın konforuna tutunma, değişimden korkma hâlinin hikayesi. Serag’ın çalışmaktan korkması, aslında hayata karışmaktan korkması gibi.
Bereketli Vadinin Tembelleri, bana bazen tembelliğin sadece bedensel bir durgunluk olmadığını, zihinsel bir uyuşukluk da olabileceğini düşündürdü. Cossery, bu aile üzerinden “hiçbir şey yapmamanın” insana nasıl bir güven, ama aynı zamanda nasıl bir çürüme getirdiğini çok zarif bir şekilde anlatıyor. Romanı bitirdiğimde en
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
…kıçından büyük yumurtlamaya kalkmayacaksın.
ZOR ZAMANLAR-Mario Vargas LLOSA
Roman, 1948 yılında birlikte çalışma kararı alan Edward L. Bernays ve Sam Zemurray’la başlıyor.
Edward L. Bernays, Yahudi göçmeni, toplumsal ve ekonomik düzeyi yüksek bir aileye mensup. Dayısı Sigmund Freud. Halkla ilişkilerin babası olarak biliniyor ve Propaganda isimli bir kitabı var. Reklamcılık ve halkla ilişkiler o dönemde pek çok şirket tarafından kullanılsa da, Bernays bu alanı sosyoloji, ekonomi ve politikanın bir parçası olarak üst disipline taşımış; konferanslar vermiş, dersler okutmuş, kitap ve makaleler yazmıştır.
Sam Zemurray, 1877 doğumlu, Rusya’da eğitim görmüş, İngilizcesi zayıf, entelektüel yaşamdan çok eyleme ilgi duyan biridir. Yaptığı yolculuklar sırasında Orta Amerika selvalarında keşfettiği muz sayesinde aUnited Fruit şirketini kurar ve 1950’lerin başında bir imparatorluğa dönüştürür.
Şirketinin itibarını güçlendirmek isteyen Zemurray, Bernays’a halkla ilişkiler müdürlüğünü teklif eder. Teklifi kabul eden Bernays ile birlikte iyi bir ekip olurlar. Şirketin imajı düzelir, politik güç odaklarına yakınlaşır. Ancak United Fruit’in en büyük muz kaynağı olan Guatemala’da 1944 Ekim Devrimi ve seçimler sonrası yönetim değişmiştir. Önce Juan José Arévalo, ardından da Jacobo Árbenz Guzmán başa geçer.
Arbenz hükümeti demokrasi yanlısıdır ve ülkede demokrasinin gelişmesi için çalışmalara girişir. En önemli adımı Tarım Reformu’dur. Bu yasa için çok çaba harcar; destekleyen ve karşı çıkan pek çok kişiyi dinler, onları ikna etmeye çalışır. Yasanın, yerli halk ile zenginler arasındaki uçurumu kapatacağına, sömürünün ve köleleştirmenin önüne geçeceğine inanır. Yasa ile işçi ve köylüler sendika kurabilecek, işlenmeyen topraklar satın alınabilecek, vergiler adil bir şekilde toplanabilecektir.
Fakat bu reform -özellikle sendikalılaşma ve vergi sistemi ile ilgili