DERYA
@Drymhmt
187 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Yankı
Yıllarca kendini bir rüyaya inandırdı.
O geceyi, o suskunluğu, o çocukluk korkusunu…
“Belki hiç yaşanmadı,” dedi içinden.
Kalbiyle aklı arasında yıllarca bir sessizlik anlaşması yaptı.
Sonra bir gün, kız kardeşinin gözleriyle o anlaşma bozuldu.
Bir cümle — basit, sıradan, ama dünyayı yerinden oynatan bir cümle —
her şeyi yeniden hatırlattı.
Artık sadece bir anı değildi; bir şahit vardı.
O anda çocukluğunun üzerine kurduğu bütün duvarlar yıkıldı.
Sandığı gibi hayal değildi, gerçekten olmuştu.
Ve o fark edişle birlikte,
kırılan sadece kalbi değil,
yıllardır inandığı “unutabilirim” yalanıydı.
Ama bu kez farklıydı.
Artık yalnız değildi.
Bir ses daha vardı geçmişin karanlığında —
ve o ses, en sessiz acıların bile gün yüzüne çıkabileceğini fısıldıyordu.
09/11/2025
01:36
Küçük kamyonetim.
Kasam küçük. Yüküm ağır.
Yoldayım.
Uzun. Sessiz. Eğimli.
Kimin yükü varsa aldım.
Hepsini.
Kasam dolu.
Motorum sıcak.
Durmak yok.
Yokuşu çıkıyorum.
Kornalar, sinyaller… duymuyorum.
Bütün dikkatim: yol.
Yalnızca yol.
Gülümsüyorum.
“İyiyim, yolunda her şey” diyorum.
Kimse bilmesin istiyorum…
Rampalar paramparça ediyor.
Tepeye vardım.
“Vay be.”
Nefes alacakken…
Arkadan yük ağırlaşıyor.
Zorla çıktığım yokuş.
Gerisin geri.
Motor bağırıyor.
Fren tutmuyor.