DERYA

Bir kez "yeter" dedikten sonra eskisi gibi olamıyormuşsun.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkese aynı fotoğraf sanki
2025 Okuma Fotoğrafı
Dilimin ucunda bir kitap yatıyor, ama onu taşıyacak tek bir cümle bile kuramıyorum.
Yankı
Yıllarca kendini bir rüyaya inandırdı. O geceyi, o suskunluğu, o çocukluk korkusunu… “Belki hiç yaşanmadı,” dedi içinden. Kalbiyle aklı arasında yıllarca bir sessizlik anlaşması yaptı. Sonra bir gün, kız kardeşinin gözleriyle o anlaşma bozuldu. Bir cümle — basit, sıradan, ama dünyayı yerinden oynatan bir cümle — her şeyi yeniden hatırlattı. Artık sadece bir anı değildi; bir şahit vardı. O anda çocukluğunun üzerine kurduğu bütün duvarlar yıkıldı. Sandığı gibi hayal değildi, gerçekten olmuştu. Ve o fark edişle birlikte, kırılan sadece kalbi değil, yıllardır inandığı “unutabilirim” yalanıydı. Ama bu kez farklıydı. Artık yalnız değildi. Bir ses daha vardı geçmişin karanlığında — ve o ses, en sessiz acıların bile gün yüzüne çıkabileceğini fısıldıyordu. 09/11/2025 01:36
Küçük kamyonetim. Kasam küçük. Yüküm ağır. Yoldayım. Uzun. Sessiz. Eğimli. Kimin yükü varsa aldım. Hepsini. Kasam dolu. Motorum sıcak. Durmak yok. Yokuşu çıkıyorum. Kornalar, sinyaller… duymuyorum. Bütün dikkatim: yol. Yalnızca yol. Gülümsüyorum. “İyiyim, yolunda her şey” diyorum. Kimse bilmesin istiyorum… Rampalar paramparça ediyor. Tepeye vardım. “Vay be.” Nefes alacakken… Arkadan yük ağırlaşıyor.