Bu rüzgarda durabiliyorum çünkü durmak için çaba harcamam gerekmiyor, dedim. Rüzgar rüzgardır sonuçta. Aynı esintilere yerde dayanabiliyorsanız, havada da dayanırsınız. Büyük bir fark yok arada. Kafanızdaki fark dışında.
Bizlere başkaları tarafından sunulan bir geleneğin, kasten ya da farkında olmadan cahili olduğumuz bir geleneğin, bizi nasıl şekillendirdiğinin ayırdına varmıştım. yegane amacı başkaları insan değilmiş gibi göstermek, canavarlaştırmak olan bir söyleme sesimizi ödünç verdiğimizi kavramaya başlamıştım. Ne de olsa o söylemi beslemek çok daha kolaydı, ne de olsa eldeki gücü korumak, insanın gözüne daima izlenmesi gereken yolmuş gibi görünürdü.