Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde; "bu öyle olmayabilirdi!" Düşüncesi , yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.