-Ey Vâbisa! Fetvayı kalbinden iste, fetvayı kendinden iste. İyilik, nefsin kendisiyle sükûn, kalbin kendisiyle huzur bulduğu şeydir. Günah ise, insanlar sana fetva verip sana açıklamada bulunsalar da, içine günah olduğuna dair şüphe düşüren ve seni tereddüde düşüren şeydir!
biz anne karnındayken annemizin sadece kaşını, gözünü, boyunu posunu kopyalamayız. İlk duygusal, davranışsal ve karakteristik kodlarımızı da henüz daha anne karnındayken yine annemizden alırız.
Ama ne olursa olsun, içimiz de ağlayıp duran o küçük çocuk susmuyor ve kendi olumsuz hatıralarını hatırlatacak her firsatta geçmişi bugüne getirmeye devam ediyor.