Herkes ve her şey kadar sıradan olduğum için uysal ve sıkıntısız bir bakış açısı edinip ortama uyum sağlamak zorunda hissedeceğim kendimi. Ama uyum sağlayamayacağım. Benim dışımda herkes beni tanısa da sıkışıp kaldığım bu yerde bir yabancıyım ve hep bir yabancı olarak kalacağım. Sonsuza kadar böyle sürüp gidecek bu: Bu dünyada cehennemi yaşayacağım.
Yani dünyanın, her şeyiyle bütün dünyanın üstesinden gelmem gerekiyordu. Ama dünya direngendir, bize başını çevirmiş kaygısız bir içe dönüklükle yaşar. Dünya bizi içeri almaz.