Duygu Işık

Duygu Işık
@Duygu_i
Beni tek gözlü oldugum için küçüm- süyor, burnumu egri buluyor, saglarimin dökülmeye bas- ladigini söylüyor, yani bir gün geçmiyor ki yeni bir kusu- rumu bulmasin... Fena hâlde bunaldim, derdimi de kim-selere açamiyorum, simdi size danismak istedim, gön-lüm hiç elvermiyor ama acaba onu bosasam mi? — Yaa, dedi Misri, sen de Selim Efendi carelerin en zorlusunu bulmussun! Bosanmak çare degil, onunla gü- zel güzel konusman lazim önce. Hele bosanmaya gön-lün de el vermiyorsa, ayrilk düsüncesini at kafandan. Onunla konus ve anlat ki; güzellik ve kuvvet gegici sey-lerdir. Sunu bilsin; güzellik de, kuvvet gibi her insanda vardir, cocukluktan yirmi yaslarina kadar, Allah'in bu ba-gisi her insanda giderek artar (durdu, derin bir nefes alip bosaltti, devam etti) ve sonra da giderek eksilmeye bas-lar. Hatta kuvvet mür ortalarina kadar artar ve sonra ek-silmeye baslar. Söyle bakinca sende güzellik var, fakat gücün kuvetin daha cok yerinde. Söyledigin üzre güzel olan esinin, gücü kuveti sana denk degildir, yani senin de ondan üstün tarafin var, bunu böylece bil, esine onu küçümsemeden bu gerçegi hairlat.
Duygu Işık
yeter ki insan, bu güzellik ve gücün Allah'in kendisine vermis oldugu emanetler oldugunun idrakine varsin ve bütün seyler gibi tekrar O'na dönecegini bilsin. Ve güzel- ligi ile de gücü ile de asla böbürlenmesin. Zira insanin kendisinde bulunan emanet ve ariyetlerle baskalarina kibretmesi (gülümsedi); ahmakliktir!.. Insanlarda daha bunlara benzer hâller coktur, her güzelin, daima daha güzeli, her güglünün efendim her akillinin daha güclüsü ve akillisi vardir, bulunur... Bunlar esine, güzel güzel an-lat; böbürlenmenin, kibrin, bunlarla baskalarina takaza etmenin, Allah önünde günah oldugunu söyle. (tekrar nefes aldi ve bosalt ve adamlarn yüzlerine dikkatle ba- karak) Simdi söyleyin bana, dedi, bu anlattiklarim dogru mu, eksigi var mi? Hemen hepsi, hep birden: — Dogrudur, eksigi yoktur, dedi. — Anlattiklarim dogrudur fakat eksigi vardir, dedi Misri, günkü her insanda, hem de his geçmeyen yani gi-derek eksilmeyen fakat artikça artan bir güzellik bulu- nur, bulunmasi gerektir. İç güzellikten bahsediyorum