Yeni bitirdiğim ve etkisinde kaldığım bir kitap. Etkileyici olduğunu söylemeliyim.
Her insanın kendi kişisel menkıbesini gerçekleştirmek için çaba vermesinin önemini anlatıyor. Bir insan hayatta kendi kişisel menkıbesine ulaşmak için çaba gösterdiği vakit bu çabanın zorluğu yadsınacak bir şey değil tabiki çaba kelimesi 2 heceli ama zorluk ve karşına çıkan, seni yolundan döndürecek, hevesini kıracak engeller, bazen umutsuzluğa düşüşün, risk alışın, elindeki avucundakileri bile amacın uğruna elden çıkarman.. Bu yapılan her şey " çaba göstermelisin "cümlesinden çok daha fazlası ki insan bazen kafayı yeme ve vazgeçme noktasına gelebiliyor. Devam etme gerekliliğini söyleyen bir kitap. Güven duymaktan bahsediyor çogu yerlerinde. Santiago Tanrıya güvendi, yaşlı adama, çingeneye, İngilize, aşık olduğu çöl kadınına, simyacıya.. İnandı, başta kendine inandı. Duraklayıp düşündüğü yerler de oldu ama devam etme kararı aldı. İşaretlere inandı onu amacına götüreceğine inandı. Belki de bizim hatamız her şeyden geri durmak hiçbir şeye inanmamak, evren inandığımız ve göze aldığımız her şeyi yapmamız için bize yardım edecek belki ama inanmıyoruz. Kendimize inanmıyoruz. İlk zorlukta kaçmak vazgeçmek ya da başka bir kolaylığa atlamak için yer arıyoruz. Hayal kırıklığına uğramaktan korkuyoruz. Belki de kendimizi tanımıyoruz. İstediğimiz şeyin, amacımız olarak kendimize seçtiğimiz menkıbenin gerçekten istediğimizden emin değiliz. Belki de önemsiz görüyoruz. Hayat amacımız olarak görmek, bir insanın bütün bir ömrünün bir amaca yönelik olması bize yorucu geliyor. Sadece bize dayatılan sistemdeki gereklilikleri yerine getirmeyi hayat amacımız olarak görüyoruz. Bir çocuğun okulu bitirmesi, iş bulması, evlenmesi, çocuğu olması, çocuğunu okutması, evlendirmesi gibi. İçimizdeki potansiyelin