Üstün zekâlı diye nitelendirilenlerin, insanlığın moralini bozmak için giriştikleri devasa teşebbüs onun gözünde en büyük suçtu. Değer verdiği kişiler ne şairler, ne düşünürler, ne de bakanlardı, sadece neşesi bitmez tükenmez sıradan insanlardı.
"Sessizliğim bir rıza değil. Ben senden daha etkili bir şekilde savaşıyorum."
"Hangi yöntemlerle?"
"İşbirliğini reddederek," dedi Gohar. "Basitçe bu devasa al datmacayla işbirliği yapmayı reddediyorum."
Bir adama birkaç saatliğine de olsa bir parça mutluluk vermek ona, devrimcilerin ve idealistlerin acı içindeki dünyayı dertten kurtarmak amacıyla giriştikleri tüm boş çabalardan daha işe yarar geliyordu.