E.C.BULAT
@ECBULAT
Burası gökyüzünün düştüğü yer.
Puan vermedi·320 syf.·
2024 93. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Ne okudum ben öyle
Çok çok iyiydi, yazar yine şaşırtmıyor ve öyle bir yerden yakalıyor ki insanı. Her duyguyu hissedeceğiniz bir kitap okuyacaksınız. Zaten daha önceden yazarın kalemi ile tanışan var ise ne demek istediğimi daha iyi anlar.
Konusuna gelirsem;
Vedat eski bir kabadayı torunu aslında, günümüz mafyası gibi gözükse de çok başka işler yapan iyi yürekli bir adam.
Çok zorlu bir hayat geçiren Vedat için işler hep zor olmuştur ve bu zorlukların arasında bir gün bir gül belirir, Gülefşan.
Gülefşan'ın yaşadığı kayıplar, ablasının başına gelmiş acı olay onu yaralı bir kadın haline getirir.
Ablasından kalan emaneti korumak isteyen Efşan'ın yardımına Vedat koşar ve ikili aralarında o çekim okurken bizi mest eder mest.
Vedat yaşadığı ihanet sonrası bir kadına güvenip onu sevebilecek midir? Ya Efşan, yaralı kalbi tüm aileye kol kanat gerip aşkına sahip çıkacak mıdır? Hepsi veeee daha da güzel sahneleri ile okunmayı bekliyor.
Sevdiğimiz konular bunlar, duyurusu yapıldığı günden beri okumak için nasıl sabırsızlanıyordum. Arka kapakta okuduğum ilk cümle kitaba başlamam için yeterli bir sebepti. Düşmandan aşka her zaman en sevdiğim tür, daha heyecanlı ve daha beklenmedik sonuçlar verdiğini düşünüyorum. Tıjan, daha önce okuma yapmadığım bir yazardı bu da kalemini merak etmem de cok büyük bir etkendi, nitekim yazar bu konuda yanıltmadı, tam sevdiğim gibi bir okuma yaptım.
İlk başlarda Dusty'ni hem çok sevdim hem çok kızdım. Onun çoğu olayda sessiz kalma durumu beni çileden çıkarsa da okudukça her şey yerli yerine oturdu. Kitap boyunca ona sarılmak, teselli etmek istedim.
Stone gelince ilk başlarda biraz ön yargılı oldum ama okudukça bu ön yargım kırıldı ve onu da çok baska bir yerden sevdim. Onun o sahiplenici ve her daim Stone'nin yanında olması çok tatlıydı. İkisinin her durumda birbirine çıkan sokakları beni messtttttt etti. Keşke dedim daha uzun bir kitap olsaydı, okunur muydu? Kesinlikle okunurdu, zaten akıp gidiyor. Merak edenler varsa okumalı, çok güzeldi.
Travisssss, sen nasıl bir kitaptın öyle? Hale erkekleri bu kadar mükemmel olmak zorundalar mı?
O kadar güzeldi ki, Archer'in hikayesindeki olan Travis ile alakası bile olmayan bir kişilik vardı, o kendini arayan adam çok yaralı ve içtendi. Aslında geçmişi ve bugününde ne yapacağını, kime inanacağını bilemeyen koca bir çocuktu. Ama o kadar derin yaraları varmış ki, ailesi ve kendi arasında sıkılmış bir ruhu nasıl güzel tamir etti, kendini yine iyilik ve güzellik ile yüceltti.
Mia, ne yazsa okurum. O dram duygusunu öyle bir derin geçiriyor ki okuyucuya Travis'e çoğu yerde sarılıp ağlamak istedim.
Konusuna gelirsem Travis Pelion'da polis şefi olarak çalışırken artık hayatını düzene koyduğunu düşünür ve bu düzen hiç beklemediğini bir anda yıkılır. Başına gelen bu talihsiz olay onu ve verdiği kararları düşünmeye sevk eder, evlilik için doğru kişi miydi? soruları hep aklının bir yerinde durur, o kişi olduğunda anlayabilir miydiniz?
Fakat kader onu görevde olduğu bir gün, bitkilere aşık, kasabaya sadece yaz sezonu boyunca çalışmaya gelen Haven ile karşılaştırır. İkilinin tek bir ortak noktası yok iken aynı pansiyonda kalmaları ile arkadaş olmaya karar verirler ve aşk hiç bilmedikleri bir yerden bulur ikisini de.
Sınavlar, kabullenişler, kaçışlar ve geçmişin sırlarının bir bir ortaya çıkması ile ikili için artık bir şans yoktur. Travis hayatı ile ilgili çok önemli bir mektup bulur işin seyrini değiştirmek için çabalayana kadar. Acaba Travis yaptığı hatanın bedelini ödeyecek mi? Ya da Haven ile ilgili sorunları halledip onu Pelion'da kalmaya ikna etmiş midir?
Hepsi ve daha fazlası için Travis sizi bekliyor ️
