"Mən səni alıram həvəslə, gülüm.
Qiymətsiz sayılıb atılan dürrü
Ayaqlar altından qaldırıram mən.
Allah, Allah! Necə qəribədir bu:
Başqa ürəkləri üşüdən duyğu
Mənim ürəyimi odlara salır,
Hökmü, ixtiyarı əlimdən alır.
Cehizsiz qızınız, möhtərəm kral,
Mənim taleyimdir, belədir iqbal.
Bu gündən, bu andan o sönməyən nur
Gözəl Fransaya hökmdar olur.
Burqund hersoqları, ya başqa bir kəs
Məndən bu gövhəri qopara bilməz.
Rəhimsiz olsa da, yenə də qəlbən
Vidalaş hamıyla, Kordeliya, sən.
Dəyərli bir inci itirsən burda,
Daha yaxşısını taparsan orda."