Elif Hatice

Genç muallimenin artık hiçbir eksiği kalmamıştı. Acımayı öğrenmişti.
Alıntı
Çocuğum bu gece mektepte. Onun şimdi temiz bir mektebin temiz bir yatağında masum çocuklar, merhametli muallimeler arasında yattığını düşündükçe başıma taç giyerek bir hükümdar tahtına oturmuşum gibi seviniyor, gururlanıyor, bayram ediyorum.
Sayfa 114·Kitabı okudu
Alıntı
“Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir… Şimdi anlıyorum ki değilmiş…”
Alıntı
“Etrafımdakiler ne tıynette, ne mayada insanlar olurlarsa olsunlar… Ben kendi yolumda metin adımlarla yürüdükten sonra korkum ne?”
Alıntı
“Ölünceye kadar ona kul, köle olacağım, hiçbir kuvvet beni yolumdan döndüremeyecek.”
Alıntı