Bugün takvimler 14 Şubat’ı gösteriyor olabilir ama bazı sevgiler takvimlere sığmaz. Çünkü seni sevmek; zamanın kum saatini ters çevirmek değil, kumu tamamen boşaltıp boşlukta dans etmektir. Takvimler anlık hevesler içindir sevgilim; biz ise kelimelerin arasındaki o ölümsüz sessizlikte buluştuk.
Büyünün altında unuttum, hangi yara bana ait, hangisi sana, belki de bu yüzden bu kadar bekledim, bir uyku bu, ne uyanmak var ne de uyumak, yaralarım ise mum oldu karanlıkta sana yol gösterdi, ne çok bekledim değil mi? 💔 🖤🥀
Ne tuhaf, daha seni tanımadan sana mektup yazıyorum. Belki de bu yüzden bu satırlar biraz eksik, biraz havada kalacak. Çünkü gözlerinin rengini bilmiyorum mesela. Ama bildiğim bir şey var; o gözler, sabah uyandığımda aklıma gelecek kadar tanıdık olacak