Bir baba paranın kıymetini bilmeyen çocuğuna, ders vermek amacıyla, "Bundan sonra sana harçlık yok. Kendi paranı kendin kazan ve artık bu eve biraz katkıda bulun" der. Çocuk, önce dayısından borç alır. Parayı getirip babasına verir. Baba çocuktan aldığı parayı sobaya atar! Ertesi gün çocuk gider, bu sefer halasından para ister ve aldığı parayı koşup babasına getirir. Baba parayı alır, yine sobaya atar! Ertesi gün çocuk gider, amcasından borç para ister. Sonuç aynı olur! Artık çocuğa kimse borç para vermez. İş başa düşmüştür. Çocuk bir küfe bulur. Hale gider, akşama kadar orada
hamallık yapar. Biraz para kazanır. Akşam eve döndüğünde kazandığı parayı yine babasına verir. Babası oğlundan aldığı parayı tıpkı diğerlerine yaptığı gibi sobaya atmak için uzandığında çocuk sıçrar ve babasının elini tutar. Bir taraftan babasının koluna yapışırken bir taraftan da yüksek sesle bağırır: "Baba sen ne yapıyorsun? Sakın bu parayı sobaya atma. Benim bu parayı kazanmak için akşama kadar iflahım kesildi, mahvoldum!"