ETY
@ETY6
ARTHUR SCHOPENHAUER-MUTLU OLMA SANATI
Dünyanın anlaşılmaz, akılsız prensipler üzerine kurulu nedenselliklerinin olduğunu söyleyerek dikkatleri çekmiştir,filozofumuz.
Herhangi bir şeye inanmayan evhamlı biri olarak anılan Arthur’un felsefesini anlamamız için hayatını da bilmemiz gerekiyor diyebilirim.
Schopenhauer’un felsefesinin temelinde yer alan -dünyanın acıyla dolu olduğu, mutluluğun peşinde koşmanın en büyük yanılgımız olduğu-gerçeğine değinmek yerinde olacaktır. Schopenhauer, bu görüşünü açıklarken kendinden önce gelen birçok filozofun insanın ancak mutlululuğun peşinden giderek ihyâ olabileceğini söylediğini ve bu düşüncenin onların en büyük hatası olduğunu belirterek söze başlar. Ona göre, doğayı var eden üstün bir akıl söz konusu değildir. Evrende gördüğümüz her şey -bizler de dahil olmak üzere- kör bir iradenin eseridir.
Kör iradenin çocuklarını,acıyı,kaderi,istenci,karakteri ve dünya cehenemini eleştiren yazar bizi intihara değilde gerçekliğe sürüklüyor.
“Düşünmekte hoş bir hayat vardır.”
Özfarkındalığımıza varmamıza yardımcı bir kitap bizi ileriye,düşünmeye ve her şeyi tartmaya itiyor diyebilirim o yüzden yavaş yavaş okuyun ki idrak edebilin.
Mutlu olmak için benliğiniz, iradenizin farkına varın,ufkunuzu açın demek istiyorum.Bunu lütfen okurken de yapın.
(Bkz. Syf 53, No.45)
Çoğu zaman sadece kader ve sahip olduklarımız hesaba katılsa da mutluluğumuz aslında kim olduğumuza,bizim bireyselliğimize bağlıdır.Kader düzeltilebilir ve yetingenlik ondan çok şey talep etmez;fakat ahmak her zaman ahmaktır ve ruhsuz bir hödük sonsuza dek ruhsuz bir hödük olarak kalır,isterse cennette çevresini huriler sarsın.
“En büyük mutluluk,KİŞİLİKTİR.”
İyi ve güzel okumalar
Yüreğinizi kitaba açın
Kimsenin ne bir dakika eksik, ne bir dakika fazla ayrıcalığı olmayan tek kavram,24 saat. Kimin ondan yana bir avantajı olabilir ki hayatta.
Zaman hepimize aynı işlerken nasıl da unutuyoruz onca güzel,kötü,acı,hüzünlü anları değil mi?Sanki su gibi akıyor ve hızlanan zamana yetişemiyor gibiyiz.
Yıllar geçtikçe daha hızlı ilerliyor zaman sanki.Ne çabuk unuttuk çocukken oynadığımız misketi,körebeyi,saklambaçı,aşktan kör oluşlarımızı? Neden tutamıyoruz bu zamanı?
Zamana nasıl hükmederim diye sordu insan asırlarca, hükmetmeyi istedi amansızca, her yerde aradı bu sorunun cevabını ama bulamadı. Zaman aslında dışarıda değil içeride saklıydı.
Bazen derde deva bazense sabretmeyi öğretti,bize zaman.Bazen ona sığındık yoldaş oldu bizlere.
Bide hepimiz hayatında emek ve zaman hırsızları muhakkak olmuştur.Kimimizin günlerce canını sıkıp,saatlerce düşünmesine sebep olan.Peki biz bu zaman hırsızlarını fark edebiliyor muyuz?
Her yaştan insanın okuması gereken bize zamanı,akışı,zamanın önemini ve zaman hırsızlarının nasıl hayatlarımızı çaldığını,farkında olmadan nasılda dumanlara boğulduğumuzu,kötü havaları soluduğumuzu farkına vardırıcak harika bir kitap efenim!!
Bu kitapta bize yoldaş olan Momo’muz var.Bize yoldaş ve sırdaş olan.Hayatınızda Momo gibi bir dost muhakkak olsun.Momo gibiler hep var olsun!
Momo’ya lütfen kulak verin.
Güzel okumalar efenimm..
