elif gizem
@E_Gizem
Instagram/ @_manuelcad
Şu anda okuduğu kitap
"Bulutlar, sanki kötü havayı üreten ocağın saklandığı ufkun gerisinden ansızın çıkıp güneşi saklayınca, deniz ışıltılarını yitiriyor, kararıyor, somurtuyor ve etraf güvensiz bir görünüm alıyordu."
"Eskiden övündüğü nesi varsa hepsi yok olup gitmişti ve ölüm hiç de uzak değildi artık. Ama göğsündeki yüreği yine gençlik yıllarındaki arzularla, tutkularla çarpıyor, gönlü kocamıyordu. Ne büyük bir felaketti gönlün hiç yaşlanmaması! Çünkü gönül yaşlanmayınca, düşleri, düşünceleri de değişmiyordu. Ve insan ancak rüyada, düşüncelerde hür ve ölümsüzdü."
"Durup dinlenmeden, karşı konulmaz bir arzunun tutsağı olarak, evrenin onlara ayırdığı noktaya ulaşmaya çalışırlardı. Hayatın başlangıcı ve sonu olan bütün zevkleri, bütün acıları, şimşek çakması kadar kısa bir anda tatmak için birleşecekleri yerdi orası."
yalnızlığın suskunluğu içinde..Deniz
"... deniz onun bu haline aldırmazdı. Hiçbir şey görünmezdi denizde. Ne bir ses, ne bir nefes, ne hışırtı, hiçbir şey duyulmazdı yalnızlığın suskunluğu içindeki bu gerilimli evrende."