Gemiler hep yapayalnız giderler
Yorgun bedenlerinde sevda masalları
Uykularında cenneti düşlerler
Nasıl da özlerler minicik limanları
Gemiler hep yapayalnız giderler
Gündüzleri bazen karanlık gibidir
Yelkenlerinde yazılı şiirler
Uzaktaki duman özlemin ateşidir
Gemiler hep yapayalnız giderler
Kimse el sallamaz arkalarından
Seyir defterlerinde hala keder
Gülmezler utanırlar ağlamaktan
Gemiler hep yapayalnız giderler
Sanki bir bulut seslerine karışır
Bu kaptanlar bu yolcular nerdeler
Giderler sessiz yalnızları kalır
“Beni, hayat dersi binbir zorlukla hikaye edilmiş ama o derse cesaretle kulak vermiş biri gibi düşün. Seni uzaklara göndermiş ama edebiyen yanında tutma hasretiyle yanan biri gibi düşün. Seni unutmaktan öte bir ümidi, unutulmaktan büyük büyük korkusu olmayan biri gibi düşün.”