Vicdanın bize bildirdiğini anlatamayız, ama yine de biliriz.
Reklam
"..Kant kategorik imperatifi bir de şu şekilde tanımlamıştır. Verdiği ilk tanım şöyledir: Her zaman davranışımızın altında yatan kuralın aynı zamanda genel geçerli bir yasa olmasını isteyebilecek şekilde davranmalıyız."
"Yani bir şey yapacağım zaman, aynı durumda herkesin aynı şeyi yapmasını isteyebileceğimden emin olmalıyım."
İnsan beyni onu anlayabileceğimiz kadar basit olsaydı, o zaman da biz onu yine anlayamayacak kadar aptal olurduk.
Kant'a göre ne akıl ne de deneyim Tanrı'nın varlığını iddia edebilecek sağlam temellere sahipti. Tanrının var olması akıl için ne kadar olasıysa, bir o kadar da olanaksızdı.
"Dünyanın zaman içinde bir başlangıcı olduğunu söylemek ne kadar anlamlıysa, böyle bir başlangıcın olmadığını söylemek de o kadar anlamlı. Akıl bu iki olasılık arasında bir karara varamaz, çünkü ikisini de 'kavrayamaz'. Dünyanın her zaman varolageldiğini söyleyebiliriz belki; ama başlangıcı olmayan bir şey var olabilir mi? Ya da karşıt görüşü alalım ve diyelim ki, dünya herhangi bir zamanda ortaya çıkmış olmalıdır. Ama o zaman da hiçlikten ortaya çıkmış olması gerekir, yoksa ancak bir durumdan diğerine geçildiğini söylemiş oluruz. Herhangi bir şey yokluktan ya da hiçlikten oluşabilir mi Sofie?"
Reklam