..yüreğimde öyle fırtınalar esiyor ki, diğer insanları kendi hallerinde bırakmayı yeğliyorum; keşke beni de kendi halime bırakabilseler.
Bu kadar akılsızca kendini aşağılayan insan soyunu anlayamıyorum.
İnsanlar hem kendileri hem başkaları için her şeyi zorlaştırıyorlar; ancak buna, örneğin bir dağı aşmak zorunda olan bir yolcu gibi boyun eğmek gerekir; dağ olmasa yol çok daha rahat ve kısa olacaktır; ama o dağ bir kez varolduktan sonra onu aşmaktan başka çare yoktur.
Kendimizi yitirdiğimiz zaman, her şeyi yitirmiş sayılırız işte.
Zavallı budala, bu denli küçük olduğun için her şeyin de küçük olduğunu sanıyorsun.