632
@East_Turkestan
Hayatında güzeldin
Ölümünde güzelsin
Öldün
Bir daha ölmeyeceksin
Şu anda okuduğu kitaplar
Günümüzde bir bilim insanı hayal edelim; ameliyattan çıksın, rasathaneye gitsin orada yıldızları, gökyüzünü vb şeyleri incelesin, hepsinin derecelerini ve oranlarını belirleyip kağıdına not alsın, özel odasına koşsun basit damıtmadan HNO³'ü geçirip saflaştırıp gereken hesaplamalarla yeni bir kimyasal ürün üretmeye çalışsın tabii odayı ve mahalleyi patlatmadan. Ardından alçak gönüllülükle yürüyüp koşa koşa abdestini alsın ve vaazı vermek için sarığını cübbesini hemen geçirip koşa koşa camiye gitsin. Bir güzel namazını kıldırıp cemaate dualarını ettirsin...
Ama bir dakika durun, bir bilim insanı din adamı olamaz öyle değil mi? Sarıkla cübbeyle dolaşan biri gidip kimya labına giremez, ameliyat yapamaz, gökbilimci olamaz. Ne de olsa dine din adamı bakar, bilime bilim adamı... Ne işi var kimyacının, camide!
İşte bir nesli bitiren ve halada bitirmeye devam eden temel düşünce.
Ne zaman ki kimyaya kimyacı bakar sen fizikçisin, anotomiye hekim bakar, depreme coğrafyacı bakar, bilime bilim insanı bakar çıkar şu sarığı cübbeyi yobaz(!) düşüncesine büründük, işte o gün başladı İslam aleminin bilimden silinişi. Ve bunu bize bilinçli olarak yaptırtıdılar ve bizde bir kukla gibi bu algıya boyun eğdik.
İçerisinde 20.yüzyılda keşfedilen evet, daha yeni keşfedilen teorilerin, bilimsel bilgilerin, kanunların olduğu Kuran'ı bilimden anlamayan sadece fıkıh, hadis, siyer vb gibi dersler gören insanların eline verdik, elinde Kuran olan bilim insanlarınında elinden Kuran'ı aldık sen bilim insanısın git biraz Einstein teoremlerine bak, Hawking oku, laboratuvara git, aman sakın bilimle din işlerini karıştırma diyen saçma sapan bir nesil olduk.
Kaybolmuş İslam-Bilim Medeniyetinin anlatıldığı bir eser. Ve kesinlikle herkese tavsiye ederim.
Her ne kadar kaybolmuş desemde o medeniyetin anka kuşu
Abdulhamid Han...
Kimi insana göre sadece isdibdat dönemiyle yargılanan, baskıcı, otoriter, sert ve acımasız bir sultan.
Kimi insana göre ise bir gurur kaynağı.
Bu kitap bizzat Osmanlı Hanedanı üyelerinden biri olan Abdulhamit Kayıhan Osmanoğlu tarafından kaleme alınmıştır. Ve Abdulhamid Han'ın iç dünyasını herkesin anlayabileceği bir uslüp ve Türkçe ile anlatmış.
Abdulhamid Han daha genç bir sultanken ufacık kızını yangın çıkması sebebiyle kaybetmiştir. Kendisi birçok konuda duygusal anlamda yıkılmıştır. Döneminde güvenebileceği kimsesi yok hemde hiç kimsesi. Öz oğlu, kendi hanedanından üyelerin bile ihanetine uğramış bir şahıstır.
Bunun yanında çok güvendiği ve Osmanlı'nın "millet-i sadık" dediği Ermeniler büyük bir isyan içindedir. Yani bir diğer ihanet ise onlardan gelmiştir.
Tabii bir yandan yahudilerin siyonizm akımı çerçevesinde Filistin'den pay alma arzuları son noktadadır. Ama yinede Abdulhamid Han buna rağmen vermemiştir. Kan ile alınan toprak sadece kan ile verilir.
Ve daha bunun gibi onlarca etnik ırk, kışkırtma faaliyetleri, o dönemde meşhur olan yangınlarla darbe girişimleri, dış borçlar vb olaylarla mücadele vermiştir.
Bence Abdulhamid Han'ın yerine her insan kendini koyarsa neden baskıcı bir tutum sergilediğini gayet rahat bir şekilde anlayacaktır. O döneminin yiğit bir Fatih'idir.
Gurur duymamız gereken ama gerekli değeri Türk halkı tarafından görmeyen mükemmel ve ince ruhlu bir padişahın hikayesi var bu kitapta.
Kitap içerisinde sayfa düzeni pek hoşuma gitmedi. Ama neticede anlatılanlara odaklanmak gerektiği kanaatindeyim. Sanırım yazarın asıl mesleği yazarlık olmadığından kitap yazma konusunda oldukça acemiliği var.
Ama yinede umarım bu kitabın okunma oranı artarda herkes Abdulhamid Han adını duyunca yüreği titrer.
Bu kadar.
Dönüşüm net bir kitaptır.
Ya seversiniz,
Ya da sevmezsiniz.
Bazen bazı kitaplara "iyiydi ama kötü yanları da vardı." deriz. Ama Dönüşüm için bunu diyeni hiç duymadım ya kötüydü derler ya da iyiydi.
Ben bunlardan hangisine giriyorum?
İyiydi diyene.
Evet bazı insanlara göre bu kitap sıkıcı, okurken kendinizi böcek gibi hissedeceğiniz bir kitap olabilir. Ama bana göre Dönüşüm farklı bir bakış açısı ve hayattan, her günki tekdüzelikten sıkılmış bir adamın çok farklı bir şekilde bunu anlatışı diyebilirim. Öyle çok derin bir anlamda diyebileceğim bir kitapta değil ama yinede insan okurken sahiden bazı yerlerde kendini bulabiliyor.
Kitaba önyargıyla başlamamanızı tavsiye ediyorum. Çünkü bunu yaparsanız evet diğer insanlarında dediği gibi bu kitap size sadece bir adamın hamam böceğine dönüşümünden ibaret gelir. Ve bu sizin için farklı bir bakış açısına kendini kapatmak olur. Bir bakış açısı belkide bir insan demektir.
Okumanızı tavsiye ederim.
Bu kadar.
Charles Dickens ile tanıştığım ilk kitabı.
Kitabı aslında yaklaşık olarak 3 sene önce almıştım. Ama ilk başladığım zamanlar sınav haftalarıma denk geldiğinden düzenli olarak okuyamıyordum ve bu sebeple olay örgülerini karıştırıp unutuyordum. Sonra kitabı okuyamayacağım düşüncesi ile bıraktım. Ama sonrasında aradan uzun zamanlar geçince bütün önyargılarımı kırıp tekrar başladım kitaba.
Ve kesinlikle buna değdi.
Aslında öyle merak duygusunu doruklarda yaşayacağınız bir kitap değil.
Küçük Pip'in o çileli hayatında nasıl zorluklarla yüzleştiriğini, ergenlik döneminde yaşadığı olayları, ablası ve eniştesiyle birlikte yaşadığı evde nelerden şikayetçi olduğu ve ablasıyla olan tartışmaları var. Tabii aşk, para ve meçhul şahıslarda işin içine katılınca kitap daha akıcı bir hal alıyor.
Aslında bir yöndende paranın bir insanı geçici bir süre dahilinde bile olsa nasıl değiştirildiğini ve bir şeyin kaybedilmeden değerinin anlaşılmadığınıda gösteriyor bize.
Gerçekçi ve öyle mükemmel karakterlerin (çok kaslı, güzel, zeki, çok iyimser vb) olmadığı sıradan yaşamdan bir hikaye gibi.
Tavsiye ederim.
Bu kadar.
Hiç sevmediğim bir kitap oldu. Türüne masal deseler daha iyi olurdu. Matematiğin olasılık konusu gözyaşı döküyor. Tesadüfler, tesadüfler...
Tabi bir de aşkı en mide bulantacak şekilde anlatırlarsa olacağı bu!
Bana göre sadece kağıt israfı olmuş. Yazılar ufacıktı zaten. Normalde en kötü kitapta bile "iyi ki okumuşum" dediğim bir yer bulurum. Ama yok. Okumasaydım daha iyi olurdu.
Hercai kitabından sonra okuduğum en gerçekçi ve edebi (!) kitaptı diyebilirim.
Verdiğim paraya üzülüyorum.
Bu kadar.
