Birden bütün neşemin bir camın kırılışı kadar ses ve şıngırtı çıkararak düşüp kırıldığını gördüm .ayakucuma düşüp kırılan neşemi gözlerimle topladım.Ters yüzüne evime dönüp odama kavuştum.
"Gel sana bir pantolon ,bir ayakkabı alayım" demek üzereydim. fakat gözlerini görünce vazgeçtim .onlar bir acayip hastalığı benim sevgi dolu gözlerimde yakalamak istiyor gibi dikkatli, yakalamış kadar mustarip ve hain.
Kapaktan rahatsız olunduğu için değiştirilmiş. Güç ve acımasızlık doğru orantılı mıdır? Çok yaşa diye alkış tutanlar bir gün insanın sonunu zevkle izler mi ? Halı altına süpürünce yanlışlar ortadan kalkar mı ? Kötü şeyleri yaşatanları izlemekten utanmayip , hakkında konuşmamayı tercih ettiğimizde doğru insan mı oluruz ? Konuşup , irdelersek nankör mu oluruz?