Urbek

Yalnız kalınca kendisinin de bir romantik olduğunu nefretle sezinliyordu. O zaman ya çıkıp ormana gidiyor , önüne çıkan dalları kırarak , yüksek sesle dallara da , kendine de küfürler ederek uzun adımlarla dolaşıyordu.(...)
Sayfa 115·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Övgüleri aceleci,öğütleri ise kuruydu.
Sayfa 114·Kitabı okudu
Zaman bazen kuş gibi uçar bazen de solucan gibi sürünerek geçer; ama insan en çok zamanın ağır mı yoksa çabuk mu geçtiğini fark etmediği vakit kendini iyi hisseder.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Temiz , kokulu çamaşırlarının içinde kendisi de tertemiz ve soğuk uyuyakaldı.
Günahkâr ama iyi yürekli babasını çok severdi.