Bedriye G.
@Ebdg
Burası benim not defterim. Derdimi, üzüntümü ve yaşarsam sevincimi yazdığım..
Lisans
63 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Hayri Beyefendi, bizim Hayri, sizin Hayri, dalgın Hayri…
Ne kadar çok Hayri var. N’olur birkaçını yolda eksek.
Herkes gibi ben de bir tek insan, kendim olsam.
Reklam
Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti: İnsanoğlu
insanoğlununun cehennemidir. Bizi öldürecek belki yüzlerce
hastalık, yüzlerce vaziyet vardır. Fakat başkasının yerini
hiçbiri alamaz.
Ses çok mahzundu. Ancak ölenler böyle darılabilir, dargın konuşabilirdi!
Karısını kaybetmeyi şöyle tarif etmiş Ahmet Hamdi Tanpınar;
Emine'nin ölümüyle son tutunduğum dal da kopmuş gibi büsbütün boşlukta kaldım. Kaybettiğim şey benim için o kadar büyüktü ki ilk önceleri bunu bir türlü anlayamadım. Ne de hayatımdaki neticesini ölçebildim. Sade içimde simsiyah ve çok ağır bir şeyle dolaştım durdum.
Hiçbir şeyin birbirini tutmadığı ve her şeyin en şaşırtıcı şeklinde birbirine bağlı olduğu bir dünyada, bilmediğimiz bir yerde kopan bir fırtınanın getirdiği enkazdan yapılmış bir panayırda imişim gibi yaşamaya başladım. Bu fırtına nerede kopmuştu? Hangi tuhaf ve zıtlarla dolu alemleri yağma etmiş, yahut nasıl karmakarışık bir armadayı didik didik böyle savuşturmuş ki bize kadar getirip önümüze yığdığı şeylerin hiçbirini asıl kendi çehrelerinde tanımamıza imkân yoktu. Her şey bir Hokkabaz şapkasından çıkar gibi birbirinin peşinden, birbirine takılı geliyordu. Bu yaşanırken çok rahat, sonradan üzerinde düşünülünce bir kabus gibi sıkıcı bir şeydi.
Reklam