Bedriye G.
@Ebdg
Burası benim not defterim. Derdimi, üzüntümü ve yaşarsam sevincimi yazdığım..
Haksız olduğunu anlayan mert bir insan göreceği cezaya kızmaz değil mi? Açlığa, susuzluğa uğrasa, soğukta da kalsa, bunları ettiği haksızlığın yerinde bir karşılığı sayar.
Uzun yıllar önce etrafımda olanlarla sorunlar yaşadığımda pek durup düşünmeden kendimi hatalı bulur, "herkesle de sorun yaşıyorsun kesin sen kötü bir arkadaşsın derdim."
Bununla ilgili defalarca farklı denemeler yaptım, insanlara farklı farklı yaklaştım. Ne sıkıntıları varsa oturup dinlediğim insanların sorunları bitince ilk bana sırtlarını dönüp gittiklerini gördüm. Arkasından bir sürü laf ettikleri insanlara dost diye sarıldıklarını gördüm.
Sonra bir gün aydınlandım. İnsan detoksu yapmaya karar verdim. Sınırlarımı çizdim. Kimseyle gerekenden daha yakın olmamanın huzurunu tattım. Birileri beni kırdığında, üzdüğünde dur demenin, birilerini kaybetmenin bazen çok büyük bir kazanç olduğunu gördüm.
Kendinle baş başa kaldığında mutlu olmanın, başkalarıyla mutlu olmaktan daha da güzel olduğunu öğrendim.
Canım kendim, hatalar yaptın, yapacaksın, büyümek bu demek. Kimse senden değerli değil bunu bil. Bugüne kadar öğrendiklerin en kıymetli hazinen.
Freud'un kızına yazdığı mektup: "Sevgili Anna, en güvendiğin insanlardan kötülük görüp üzülmen güçsüz biri olduğun anlamına gelmez. Fizik kurallarına göre; sırtını dayadığın bir nesne birdenbire giderse sen de o yöne doğru devrilirsin. Yani bunun güçsüzlükle alakası yok."