Kırılırsam
Şiddetine yutulursam bakışın
Yaralı benlik, yaralanabilirlik
Yüzü hatırlamak yetmez
Bana karşılaşma gerek
Yüzünle başlayıp okumaya
Yüzünde anlam biriktirmek
Var bu içinde senin.
Tesadüfler bizi yaklaştıran uzaklaştıran
Başka’yla öğrendiğim korkular
Kötülük aynalarda parlıyor
Göz gözeyiz onunla ve ona tetik
Boş değilim, nedensizim sana
Öykümü anlatmadan daha
İliğime dayanan bıçağı bil.
Sen beni bilmezdin kendinden
Olmakta olanın içindeydi hayat
Önüm arkam açıklık
İnsan; bir olanak hem olasılık
Meylim var
Çoğalayım sana doğru
Dalga aşımı, bulut geçimi, rüzgar esimi…
Yeter ki hareket edebileyim.
Ateşlerdeyken söylediğimdi bunlar sana
Nükseden hastalık, geçmeyen yas
Dünyanın kirpiklerimden düşen ağrısı
Leke sanıyorlar süveydayı.