Artık içi bir amaç hissiyle dolu değildi. Kederle doluydu.
“Bu hayatta benim olacak, çıplak ellerimle yaratabileceğim ve bir kez yarattıktan sonra bunu hayatıma ben kattım, hayatımı ben böyle yaptım, diyebileceğim başka bir şey olduğuna dair bu hissi çocukluğun sonunda, ergenliğin sonunda hissetmeye devam edebilseydim her şeye katlanabilirdim.”
"Geri dönersen sana ne olacak?"
"Büyük olasılıkla ölürüm," diye fısıldadı Tatyana.
"İleri gidersen ne olur?"
"Büyük olasılıkla yaşarım."
Adam el çırptı.
"Bu nasıl bir seçim? ileri gitmelisin."