"Babam sert bir adamdı. Diğerleri gibi bir katildi. Ancak sertligi yapabildiği şeyden değil, yapmayacağı şeylerden, direncinden kaynaklanıyordu. Kendini ve oğullarını mahrum ettiği zevklerden. Hücre yenilenmesi olmaksızın yüz altmış üç yaşına kadar yaşadı. Her nasılsa sekiz Demir Yağmur atlattı. Yine de yaşama asla değer vermedi çünkü çok fazlasını sonlandırıyordu. Mutlu olacak bir adam değildi."
Gözlerimde ona zaman kazandıracak bir şeyler arıyordu fakat sadece başından beri beni kanatlarının altına almasına neden olan şeyi buldu: Kendini. Çoğu adam bunu görmek için her şeyini verirdi fakat o şu anda bambaşka bir şey görmeyi diliyordu.