Ebru Diktere
@Ebrdktr
242 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Evet Barış Bıçakçı… Seveniyle ayrı bir bağı olduğu hissedilen adam. Okuduğum ikinci eseri. İlk okuduğum eseri Baharda Yine Geliriz; durum hikayelerinden oluşuyor. Durum hikayelerini pek sevemediğim için o kitapla bir fikir edinmek istemedim yazar hakkında. Bizim Büyük Çaresizliğimiz ile başlayabilirim yorumlamaya.
Kitap arka kapak yazısında da dediği gibi iki yakın arkadaşın bir kıza aşık olmalarını anlatıyor denebilir. Ama etkileyici kısmı aşktan çok dostluk gibi. Konu biraz sıradan evet. Konu üstüne çok konuşmaya gerek var mı, bence yok. Bahsetmek istediğim kısım yazarın duyguları aktarması. Bizden içimizden olması. Bizden olanlara bakarken, bizim de gördüğümüz, yaşadığımız şeylere bakarken farklı bir pencere kullanmış olması. Beğendiğimi söylememi sağlayacak nokta işte burası. Kitaptan hiç alıntı yapamadım. Çünkü alıntılanacak şeyi bir cümleye sıkıştırmamış yazar. Bir paragraf yarım sayfa hatta tüm sayfayı alıntılamak gerek size dokunanı anlatabilmeniz için karşıya. Etkileniyorsunuz yazılandan, bunu alıntılayım diyorsunuz ama iki üç cümle yetmiyor. E böyle de bir şeye benzemedi diyorsunuz. Duyguları yedirmiş yazar sayfalara. Size de göz gezdirmek kalmış. Gözlerim bu sayfalarda gezindiği için mutlu. Biraz fazla mı uzatılmış diye düşünmedim değil. Ama keyifliydi. Çok hayranı oldum diyemem ama zaten bunu demek için erken. Devam edelim bakalım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ve sonsuza dek mutlu yaşadılar...
Ne okudum bir masal mı? Kadın romanı ne demek? Baştan kaybetti aslında ama yargım önden değil de sondan olsun dedim.
Bu kitabı eline alan genç , bir ilişki içinde olan, bir ilişki yaşamak isteyen , eline aldığın bu kitabı sakince yerine bırak ve oradan uzaklaş... Beklentilerin ilişkilere en büyük darbeyi vurduğu bir dönemde yaşıyoruz. Böyle kitapların beklentileri çok yükselttiğini düşünüyorum. Beklentilerle girdiğimiz ilişkilerde de pek başarılı olmamız mümkün olmuyor malesef.
Kafa dağıtmalık kitaplar ararken sepetime eklemiştim. İçeriğini çok bilmeden. Bestseller olmasına kandım sanırım. Evet kitap yormadan okutuyor kendini burda sıkıntı yok. Ama çoğu yerde gözlerimi devirmeden edemedim. Bu kadar iyimserlik, bu kadar sıradanlık, her şeyin bu kadar basit gerçekleşmesi; romantizm seven bana bile fazla geldi. Yazarın başka kitaplarını okur muyum? Sanmıyorum...
Kitabın başları baya karışık. Konuyu anlamakta içine girmekte baya bir zorlandım diyebilirim. Hatta bir ara bıraksam mı bile diye düşündüm. O tarihi karmaşa ve olayların anlamdırılması ile birlikte gerek felsefesiyle gerek olayların işlenişiyle gerçekten güzel bir kitap çıkmış ortaya. Devamı var mı anlayamadım ama yoksa da umarım gelir. Kitap bakış açısını geliştirir mi geliştirir. Bilimkurgu severler bakabilir.
Ben ne okudum...
Bitireli yarım saat olmuş ben dalıp gitmişim. Düşünürken tüylerim diken diken olup sızı burnuma ulaşırken farketmişim, gözlerim zaten buğuluymuş...
Durup dururken birden aklınıza gelir de; ya o gün ne güzeldi... O yemek ne lezzetliydi... O kitap ne iyiydi dersiniz ya, işte öyle. Sarsıldım. Kıpırdayamıyorum. Konuşmak istiyorum. Merak ediyorum. Keşke devamı da olsa, okumaya devam etsem diyorum. Daha belki çok şey derim de duygular tavan,
dile dökemiyorum.
Sanayi devrimi... bu kadar basit öğrendik ve bitti. Öğrendiğim ne çok şeyi irdelememişim. Öncesini, sonrasını. İki Şehrin Hikayesinde de Fransız İhtilali için düşünmüştüm aynısını. Bedeli neydi? Evet bu soru her öğrendiğim durum için sormam gereken soruydu sanırım. İnsanların tükenmez hırsının insanlığı tükettiği bir hikaye okudum. Ben seneler geçse de o ne iyi bir kitaptı diyeceğim. İyi diyebildiklerime de mutlaka önereceğim...
Ahhh Zeze...
Kitaba eşlik eden sadece gözlerim değil; bazen yukarı kıvrılan-bazen titreyen dudaklarım, bazen yaşlarım bazen de Zeze diye yaprakları okşadığım parmaklarımdı. Daha ne diyebilirim bitmesin istediğim kitaplardandı. Ama zaten bu bitecek bir şey değil, unutursam hatırlat Zeze...
