Okurken her bir satırında ayrı bir hayranlık yaşadım. Ashâb-ı Kehfin dini ile imtihanı , Hz. Musanın ilmi ile imtihanı, Zülkarneyn (a.s) ın yöneticiliği ile imtihanı o kadar sade bir şekilde anlatılmış ki kitapta. Hayranlık duymamak elde değil
"Baksın, hangisinin yiyeceği daha temiz ise..."
Onlar "Hangisi daha lezetli " ya da "Hangisi daha ucuz" demediler. Çünkü mümin, arzularıyla değil imanı ile yönlendirilir.
Durum böyleyken bu son kitaba inanmazlarsa arkalarından üzülerek neredeyse kendini helak edeceksin!
-Ayet 7-
Peygamber Efendimiz (s.a.v) hidayete ermemiz için kendini üzüntü ve kederden neredeyse harap ediyordu. Heyhat, bazılarımız kendi hidayeti için hiç endişe etmiyor!