Ebru KARASU
@EbruKarasu
İlkokul Sınıf Öğretmeni
Anne oldum ben
Okuyan Anne / okuyan öğretmen
Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz . İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir ; günah çıkartan rahip değil.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
…Çünkü bir insanı etkilemek ona kendi ruhunu vermektir . Etkilenen kişi artık kendi fikirleriyle düşünemez , kendi tutkularıyla yanıp tutuşamaz hale gelir . Sahip olduğu erdemler bile gerçek değildir artık . Günahları bile ödünçtür ; günah diye bir şey varsa tabi.
mülkiyet kavramı üzerine
Papalagi, Tanrı’nın buyruklarına kulaklarını tıkayıp yerine kendi yasalarını getirdiği için Tanrı da onun mülklerinin üstüne bir sürü düşman salar . Onun “benim”ini bozsun diye yağmuru ve sıcaklığı , yaşlılığı , ufalanmayı ve çürümeyi gönderir. Hazinelerinin üstüne ateşin gücünü ve fırtınalarını yollar . Ama hepsinin ötesinde Papalagi’nin ruhuna korkuyu yerleştirir.
yaş kavramı üzerine
Kaç yaşındasın demek kaç dolunay boyunca yaşadığın anlamına gelir . Oysa dolunayları saymak, bunun hesabının peşine düşmek pek tehlikelidir. Çünkü böylece insanların genellikle kaç dolunay yaşadığı ortaya çıkar . Kişi buna çok dikkat ederse ve yeterince çok dolunay geçmişse , “ Artık yakında öleceğim .” Demeye başlar . Ondan sonra ne keyfi kalır ne de başka bir şeyi . Ve kısa süre sonra da gerçekten ölür gider .
zaman kavramı üzerine
Avrupa kentlerinde zamanın bir bölümü geçti mi bir uğultu , bir gürültü kaplar ortalığı.
Bu zaman gürültüleri duyulduğunda Papalagi, “ Ne kötü , yine bir saat geçti” diye yakınır. Çok kederlenmiş gibi de yüzünü ekşitir . Halbuki taptaze bir saat başlamaktadır o anda.