Elif Büşra Yaran
@Ebyaran
27 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Nereden başlasam bilemiyorum...
Okumaya başladığımda sıradan bir aile hikayesi şeklinde ilerleyeceğini düşünürken, yanıldığımı çok geç olmadan fark ettim.
İclal Aydın'ın kalemi, işlediği konu, yaptığı ters köşeler... Hepsi birleşmiş ve ortaya güzel bir eser çıkmış.
Kitabın konusundan bahsedeyim.
Sadık Bey ve Nesrin Hanım'ın kızları; Türkan, Dönüş ve Derya.
Ayvalık'ta başlayan, İstanbul'da devam eden ve yine Ayvalık'ta biten üç farklı hikaye, üç farklı hayat.
Dönüş'ün yazar olma hayaliyle yaşananları bir deftere yazmış olması bize bir kapı aralıyor.
Bu hikayeye tanıklık etmemiz için o kapıdan içeri girip yazılanları okumaya başlıyoruz.
PTT müdürü Sadık Bey ile Öğretmen Nesrin Hanım'ın çok sakin, mütevazi bir aile hayatı var.
Her zaman mutlu olmanın bir yolunu bulan ve aralarındaki bağı koparmayan bu aile büyüdükçe, karşılaştıkları dertler ve sıkıntılar da büyüyor.
Bir zaman sonra korktukları durumlardan kaçmak yerine yaşayarak deneyimlemek zorunda kalıyorlar.
Ama asla pes etmeden mücadele etmeye devam ediyorlar.
Sahiden de öyle değil midir ? Korktuğumuz başımıza gelmez mi ?
Daha fazla spoiler vermeden burada bitiriyorum.
Konuların birbirine bağlanma şekli farklı bir sürükleyicilik katmış olsa da bazı kısımlar çok sıkıcı devam ediyordu. Karakterler hikayeye uygun analiz edilmişti.
Şunu da söylemem gerekiyor ki;
Bir taraftan sayfaları çevirdikçe satır aralarına gizlenmiş sırlar hayrete düşürürken, bir taraftan kadınlara verilen değer, evliliğin kurtuluş olarak görülmesi, şiddetin her türlüsü beni çileden çıkarıyordu.
Sizce de kendi başının çaresine bakabilen, düştüğünde tek başına kalkabilen, kendi ayakları üzerinde durabilen, elalem ne der kaygısı gütmeyen güçlü kadınları okumanın ve görmenin zamanı gelmedi mi ?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Yazılanı silecek olan sadece alın terinizdir."
Ermiş'i okurken herkes kendisinden bir şeyler bulacaktır elbette. Bu cümle de Ermiş'ten bana kalan olsun.
Uzun zamandır okumayı planlayıp nihayet sıranın gelmesiyle bir çırpıda bitirdiğim, bir kez daha baştan okuyarak birçok cümlenin altını çizdiğim harika bir eserdi..
Daha erken okumayı isterdim tabi ki. Ancak bu denli ders verici cümlelerin bir zamanı ve yaşının olmadığı da bir gerçek.
Aşk, evlilik, özgürlük, suç ve ceza, zaman, arkadaşlık, sevinç ve bunun gibi hayatımız boyunca üstüne düşündüğümüz, sorguladığımız, sorgulandığımız, seçimler yaptığımız, yapmak zorunda olduğumuz her konuda öğütler bulmak mümkündü eserde.
Konusu ise şöyle; on iki sene Orphalese şehrinde kalan El Mustafa, evine gidecekken Orphalese halkı tarafından durdurulur ve halk ile arasında yirmi altı başlıkta toplanan konuşmalar geçer.
Halil Cibran'ın El Mustafa çizimi de çok dikkatimi çekti. Hatta İş Bankası Kültür Yayınları Modern Klasikler Dizisi'nde kapak fotoğrafının yine kendisi tarafından çizdiği annesi Kamile Cibran olduğunu öğrendim..
Kitabı bitirince Ermiş'in kim olduğuna dair bir araştırma yapma gereksinimi duydum. Ancak ulaşabildiğim tek şey yazarın "Göğsümün bir tarafında İsa, diğer tarafında Muhammed oturur." sözü oldu. Bu cümle ile bir nebze de olsa aydınlanmış oldum..
Keşke daha uzun olsaydı, daha çok okusaydık dedim bitirince.. Her cümlenin altını çizerken buldum kendimi. Sanırım daha önce hiç bu kadar cümlenin altını çizmemiş, böyle ders verici cümleler okumamıştım..
Kısa ancak dolu dolu, anlamlı, öğütleri ile ufkunuzu genişletecek cümlelerle dolu bir kitap var elinizde ve her anlamda özenerek, önem vererek okunmayı hak ediyor..
